بررسی افزایش تولید مراتع از طریق انتخاب گونه های مناسب و تاثیر روش های مختلف کاشت بر میزان تولید آنها (مطالعه موردی: مراتع شوراب کاشان)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
تحقیق حاضر با هدف افزایش تولید مراتع بیابانی ایران مرکزی و تعدیل شرایط سخت و شکنندهی حاکم بر آن از طریق مشخص نمودن مناسبترین گونههای مرتعی و روش کاشت آنها به مرحله اجرا درآمد. در این تحقیق، 3 گونهی گیاهی اشنان (seidlitzia rosmarinus)، قرهداغ ((nitraria schoberi و قیچ (zygophyllum eichwaldii) از طریق کشت نهال گلدانی تحت تیمار عملیات ریپرزنی و منطقه شاهد (فاقد عملیات ریپر زنی) در یک طرح آماری اسپلیت پلات با طرح پایهی بلوکهای کامل تصادفی اجرا شد. کشت بهصورت دیم در اسفندماه انجام گرفت و صرفا” در سال اول کشت، 3 بار آبیاری شد. صفات مورد بررسی طی 3 سال اجرای طرح شامل زنده مانی، رشد ارتفاعی، تاج پوشش و تولید علوفه بود. تجزیه و تحلیل آماری دادهها نشان داد که اثر متقابل سال و ریپر روی زندهمانی و رشد ارتفاعی اشنان معنی دار نیست و بیشترین قطر تاج پوشش (7/121 سانتیمتر) و تولید علوفه (978 گرم) در تیمار شاهد و در سال سوم بهدست آمده است. بالاترین درصد زنده مانی قره داغ (96 درصد)، رشد ارتفاعی (7/63 سانتیمتر)، قطر تاج پوشش (100 سانتیمتر) و تولید علوفه (3/1413 گرم) تحت تیمار ریپر و در سال سوم بوده است. تیمار ریپر روی تمام صفات گیاه قیچ موثر بوده و بیشترین زندهمانی (86 درصد)، ارتفاع (4/63 سانتیمتر)، قطر تاج پوشش (4/73 سانتی متر) و تولید علوفه ( 287گرم) تحت تیمار ریپر حاصل شده است. لذا با توجه به درصد زندهمانی و میزان تولید علوفه، اولویت کشت در این منطقه بهترتیب با گونههای اشنان، قره داغ و قیچ است. هم چنین اجرای ریپر روی رشد و زنده مانی گیاه اشنان بی تاثیر بوده و افزایش زنده مانی، رشد ارتفاعی، تاج پوشش و تولید گونه های قره داغ و قیچ را در پی دارد.