اثر آموزش و بعد خانوار بر احتمال خروج از فقر در مناطق شهری ایران در دو سال ۱۳۸۴ و ۱۳۸۸
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: یکی از مباحث اخیر در تحقیقات توسعه، بررسی علل فقر و سیاستهای کاهش آن است. برای ریشهکنی فقر از جامعه نیاز است که اطلاع نسبتاً کاملی از پدیده فقر و عوامل اثرگذار بر آن داشته باشیم. روش: مطالعه حاضر با استفاده از دادههای طرح هزینه ـ درآمد خانوار مرکز آمار ایران در سالهای 1384 و 1388، ابتدا با روش 66 درصد میانگین هزینه سرانه خانوار، خط فقر را محاسبه و براساس آن خانوار فقیر را شناسایی مینماید و سپس با بهکارگیری مدل لاجیت و روش برآورد حداکثر درست نمایی به بررسی عوامل مؤثر بر فقر در مناطق شهری ایران میپردازد. یافتهها: برای هر دو سال مورد بررسی، افزایش بعد خانوار، زن سرپرست بودن و سکونت در شرق، غرب و شمال کشور احتمال قرارگیری در فقر را افزایش میدهد، درحالیکه افزایش سالهای آموزش، مالک بودن و سکونت در جنوب باعث کاهش فقر در مناطق شهری کشور می‌شود. نتایج: از نتایج این تحقیق این که دولت در سیاست گذاری های کاهش فقر، باید به افراد مسن سرپرست خانوار به خصوص زنان توجه ویژه داشته باشد. طبقه بندی jel : i32, r20, o12