بررسی رشد و نمو گیاهچه پنج رقم گندم تحت تأثیر تلقیح بذر توسط کودهای زیستی در شرایط گلخانه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
به منظور بررسی تأثیر مصرف کودهای زیستی به صورت بذرمال بر خصوصیات جوانه زنی پنج رقم گندم (triticum aestivum l.)، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در گلخانه پژوهشکده کشاورزی دانشگاه زابل در سال 1392 به اجرا درآمد. فاکتورهای آزمایشی شامل پنج رقم گندم سیستان، کویر، افلاک، هیرمند و ارگ بودند. کودهای بیولوژیک نیز شامل نیتروکسین، نیتروکارا، بیوفسفر، فسفات بارور 2، تلفیقی (نیتروکسین+ نیتروکارا+ بیوفسفر+ فسفات بارور 2) و شاهد (آب معمولی) بودند. صفات طول ریشه چه و ساقه چه، وزن تر و خشک ریشه چه و ساقه چه، متوسط تعداد برگ در بوته و نسبت وزن خشک ریشه چه به وزن خشک ساقه چه مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که، صفات طول ریشه چه و ساقه چه، وزن تر و خشک ریشه چه و ساقه چه، متوسط تعداد برگ در بوته و نسبت وزن خشک ریشه چه به وزن خشک ساقه چه تحت تأثیر رقم و صفات طول ریشه چه، وزن تر و خشک ریشه چه و وزن خشک ساقه چه تحت تأثیر کودهای بیولوژیک قرار داشتند. بالاترین طول ریشه چه با میانگین 7/28 سانتی متر از کاربرد نیتروکسین به دست آمد. برهمکنش کود بیولوژیک و رقم تنها بر وزن تر و خشک ریشه چه معنی دار بود. بالاترین وزن تر ریشه چه با میانگین 8/2 میلی گرم از رقم ارگ توام با مصرف کود بیولوژیک بیوفسفر مشاهده گردید. بنابراین براساس نتایج این آزمایش، کاربرد کودهای بیولوژیک در مقادیر توصیه شده می تواند تاثیر مفیدی بر خصوصیات رشدی گندم داشته باشد.