اثربخشی درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر سازگاری میان فرهنگی دانشجویان بین المللی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده پژوهش حاضر، با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر سازگاری میانفرهنگی دانشجویان مرد دانشگاه بینالمللی جامعه المصطفای قم انجام گرفت. این پژوهش نیمه تجربی از نوع پیشآزمون، پسآزمون با گروه گواه و پیگیری است. جامعهی پژوهش همهی دانشجویان مرد شاغل به تحصیل در تابستان 1392 در مدرسهی المهدی دانشگاه بینالمللی جامعه المصطفای قم بود (تعداد 543). نمونهی پژوهش 38 دانشجو را شامل میشد که از سازگاری پایینتری برخوردار بودند و به صورت در دسترس انتخاب شدند و سپس به طور تصادفی در گروه آزمایش و گروه گواه جایگزین شدند. گروه آزمایش، مداخلات 11 جلسهای گروهی دریافت داشتند. ابزار اندازهگیری سنجهی سرنیاسمیت بود. دادهها با روش آماری تحلیل واریانس یک راهه، دو راهه و با اندازهگیریهای مکرر تجزیه و تحلیل شد. تفاوت معناداری میان نمرههای گروه آزمایش و گروه گواه در مرحلهی پسآزمون وجود دارد (05/0>p). اما در مرحلهی پیگیری 2 ماهه ثبات نداشت. همچنین به دلایل خاصی ملیت، سن، تجرد/ تأهل، مدت اقامت و سفر به کشور مبدأ در حین اقامت تأثیری بر درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی و سازگاری میان فرهنگی نداشت.