رابطه عملکرد ممیزی بالینی با ارتقاء کیفیت مراقبت های پرستاری در بخش جراحی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: ممیزی بالینی فرآیند بررسی بهبود کیفیت است، با هدف بالا بردن کیفیت خدمات ارائه شده به بیماران و نتایج حاصل از آن می باشد. این پژوهش با هدف تعیین رابطه عملکرد ممیزی بالینی با کیفیت ارائه خدمات پرستاری بخش جراحی بیمارستان هاشمینژاد تهران به منظور ارزشیابی و بهبود کیفیت خدمات انجام گردید. مواد و روش ها: این پژوهش یک مطالعه تحلیلی می باشد که در سال1392 در بیمارستان هاشمی نژاد تهران انجام شد. جامعه آماری مربوط به این پژوهش، منابع اطلاعاتی تهیه شده، از چک لیست های استاندارد دانشگاه تهران، به صورت قبل و بعد از اجرای ممیزی بالینی بوده و داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 7 و آزمون همبستگی پیرسون جهت تعیین رابطه دار بودن بین عملکرد ممیزی بالینی و فرآیندهای پرستاری مورد ارزیابی قرارگرفتند. یافته ها: از حیطه های مورد مطالعه، بین عملکرد ممیزی بالینی با مراقبتهای مدیریت شده و احتیاط همه جانبه) 2/0p =) مراقبت های اولیه) 69/0p =)، اقدامات دارویی 18/0 p =)، ارتباط معنی داری وجود نداشت. سایر حیطه ها الکتروشوک (02 /0p =)، اکسیژنتراپی (5 0/0p =) ،(04 /0p =)cpr ، کنترل و نظارت (03 /0p =)، آموزش به بیمار و همراهان (03 /0 p =)، پیشگیری از خطاهای دارویی (01 /0(p =، طرح تکریم ارباب رجوع (03 /0p =) ارتباط معنی داری وجود داشت (05 p). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، شناسایی موانع اجرای ممیزی بالینی، بررسی مشکلات به صورت تیمی، ارائه راهکارهای ارتقاء کیفیت و اجرای صحیح و مستمر آن ها، ارتقاء آگاهی پرستاران به عنوان راهکارهایی برای ارتقاء ممیزی بالینی پیشنهاد می شود.