بررسی استفاده از نشانگرهای ژنتیکی در برنامه های اصلاح نژاد مرغان بومی
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
در این مطالعه، هفت برنامه اصالحنژادی به منظور بررسی استفاده از نشانگرهای ژنتیکی در اصالح نژاد مرغان بومی، شبیهسازی شد. در برنامه اصالح نژادی اول ) برنامه پایه(، تنها از فنوتیپ صفات استفاده شد. در این برنامه، صفات موجود در معادلهی ارزش ژنوتیپی کل شامل وزن بدن در سن 8 هفتگی، وزن و
توسعه انتخاب ژنومی استراتژی های جدیدی را در اصلاح نژاد حیوانات ایجاد کرده است. هدف از این مطالعه بررسی کارایی انتخاب ژنومی در برنامه های اصلاح نژادی مرغان بومی بود. در این مطالعه یک سناریوی مرجع با تعداد 3380 پرنده با استفاده از اطلاعات فنوتیپی و شجرهای شبیه سازی شد و پیشرفت ژنتی
به منظور شناسایی واریانس ژنتیکی مرغان ایستگاه تکثیر و اصلاح نژاد مرغ بومی مازندران با استفاده از نشانگرهای RAPD نمونههای خون از 100 قطعه مرغ و خروس تهیه و DNA آنها به روش بهینه یافته نمکی (Salting out) استخراج گردید. از 20 آغازگر مورد استفاده در این تحقیق 14 آغازگر توانستند باند
به منظور شناسایی واریانس ژنتیکی مرغان ایستگاه تکثیر و اصلاح نژاد مرغ بومی مازندران با استفاده از نشانگرهای rapd نمونه های خون از 100 قطعه مرغ و خروس تهیه و dna آنها به روش بهینه یافته نمکی (salting out) استخراج گردید. از 20 آغازگر مورد استفاده در این تحقیق 14 آغازگر توانستند باند
به منظور شناسایی واریانس ژنتیکی مرغان ایستگاه تکثیر و اصلاح نژاد مرغ بومی مازندران با استفاده از نشانگرهای RAPD نمونههای خون از 100 قطعه مرغ و خروس تهیه و DNA آنها به روش بهینه یافته نمکی (Salting out) استخراج گردید. از 20 آغازگر مورد استفاده در این تحقیق 14 آغازگر توانستند باند
در مطالعه حاضر به منظور ارزیابی تنوع ژنتیکی و روابط فیلوژنی مرغان بومی ایران، 39 نمونه خون از مرغان بومی مراکز اصلاح نژاد مرغ بومی کشور (اصفهان، مازندران، یزد، فارس، آذربایجان غربی و خراسان) جمعآوری گردید. به منظور مقایسه نتایج حاصل با دیگر نژادهای آسیایی، آفریقایی و اروپایی توال