Article

مطالعه ی تطبیقی صنعت سفالگری شرق ایران با حوزه ی فارس در دوره ی هخامنشی (نمونه ی موردی: محوطه ی دهانه غلامان)

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

شاهنشاهی هخامنشی که بخش هایی از آسیای مرکزی تا خاورمیانه را شامل می شد، از مهم ترین سلسله های تاریخ ایران به شمار می رود. این دوره بیشتر با آثار سلطنتی شناخته شده است. شناخت صنعت سفالگری به عنوان مبحث کلیدی در باستان شناسی به معنای مطالعه ی روزمره ترین شئ برای ساکنین باستانی هر منطقه است. در این نوشتار، حوزه ی فرهنگی فارس که از کانون های مطالعاتی مهم دوره ی هخامنشی است با حوزه ی شرقی ایران، از جنبه ی صنعت سفالگری بحث می شوند. دهانه غلامان به عنوان نمونه ی موردی طی چندین فصل کاوش باستان شناختی شده و به علاوه، داده های سفالی فراوانی از آن به دست آمده است. در این زمینه، سؤال کلیدی نوشتار حاضر، عبارت است از: سفال های دهانه غلامان با سفال های هخامنشی حوزه ی فارس از چه جهاتی قابل مقایسه هستند؟ بنابراین، شناخت وجوه مشترک میان سفال های فارس و دهانه غلامان به منظور مطالعه ی تأثیر و تأثرات فرهنگی دلیل نگارش مقاله حاضر است؛ در این راستا، نمونه های سفالی حوزه ی فارساز محوطه های پاسارگاد، مجموعه ی تخت جمشید، بررسی تخت جمشید، قلعه ی کلی (جین جان)، تل نورآباد و تل اسپید با دهانه غلامان، مقایسه ی تطبیقی می گردد. روش تحقیق نوشتار حاضر به صورت مطالعات میدانی و مشاهدات عینی بوده است. وجوه و عناصر مشترک میان سفال های دهانه غلامان و فارس شامل برخی اشکال سفالی، شکل لبه، رنگ پوشش بیرونی و شیوه ی تزئین سفال می شود. با این حال، به دلیل وجود عناصر بومی در دهانه غلامان نمی توان منکر وجوه افتراق میان این دو حوزه ی فرهنگی در دوره ی هخامنشی نیز شد.

Similar items