ظرفیّت سنجی گردشگری ساحلی پایدار، مطالعه موردی: شهرستان کنگان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
امروزه اهمیّت صنعت گردشگری باعث شده است که دامنه وسیعی از برنامههای راهبردی و اجرایی در سطح کشورها و مناطق دارای جاذبههای گردشگری، برای توسعه این صنعت به اجرا درآید. تنوّع بخشی به فعالیّتهای صنعتی و اقتصادی پارس جنوبی، بالا بردن شاخصهای توسعه انسانی (رفاه، سلامت و...) و زیست محیطی، توجّه به پایداری اجتماعی، معرّفی و نمایش توان نیروهای داخلی در عرصه صنعت کشور (توسعه فنی- فرآیندهای صنعتی و پیشرفتهای تکنولوژیکی در منطقه) و در مجموع، توسعه پایدار منطقه، از جمله عوامل اصلی و ضرورتها برای تحلیل و شناسایی ظرفیتهای توسعه گردشگری در شهرستان «کنگان» است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف ظرفیّتسنجی گردشگری ساحلی پایدار شهرستان کنگان با روش توصیفی- تحلیلی تدوین شده است. در این تحقیق، نقاط قوّت و ضعف گردشگری شهرستان کنگان و تهدیدها و فرصتهای تأثیرگذار بر آن (9 قوّت، 6 ضعف، 10 فرصت و 6 تهدید) مورد تحلیل قرار گرفتند. وجود جاذبههایی مانند سواحل زیبا و کمنظیر و اکوسیستم مستعد جنگلهای حرا، زمینه جذب گردشگر به شهرستان کنگان را فراهم نموده است، امّا به دلیل وجود نقاط ضعف زیرساختی (خدمات و امکانات رفاهی)، عدم سرمایهگذاری و برنامهریزی در ابعاد توسعه گردشگری و نیز مشارکت ضعیف، اجباری و هزینهای (غیر داوطلبانه و غیرآگاهانه) محلّی در اجرای پروژههای ملّی، این شهرستان امکان استفاده از فرصت ها موجود گردشگری را- آنگونه که شایسته است- به دست نیاورده است. مطالعات صورت گرفته، نشان میدهد که در راستای نیل به توسعه پایدار گردشگری ساحلی، مقبولترین راهبرد توسعه صنعت گردشگری در شهرستان کنگان، راهبرد بازنگری است.