مقایسه ارتباط ریسک پذیری با پرخاشگری در مردان و زنان بدن ساز
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف پژوهش حاضر تعیین ارتباط ریسکپذیری با پرخاشگری در ورزشکاران بدنساز بود. پژوهش حاضر از نوع همبستگی، علّی مقایسهای بود، جامعۀ آماری این پژوهش را کلیۀ ورزشکاران باشگاههای بدن سازی ارومیه تشکیل دادند که از بین آنها 50 نفر مرد و 50 نفر زن بدنساز با حداقل یک سال و حداکثر پنج سال سابقۀ تمرین منظم بهصورت در دسترس بهعنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از دو پرسشنامه شامل پرسشنامۀ پرخاشگری باس و پری و برای ارزیابی خطرپذیری از یک پرسشنامۀ ترکیبی با دو مؤلفۀ هیجانخواهی و تکانشگری زاکرمن استفاده شد. برای تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و برای بررسی معناداری تفاوت بین دو گروه مردان و زنان از آزمون t مستقل استفاده شد. بر اساس یافتههای پژوهش بین متغیرهای پرخاشگری و ریسکپذیری رابطۀ مثبت و معناداری وجود داشت (015/0p=). نتایج آزمون t مستقل تفاوت معناداری بین ریسکپذیری (01/0p<) و پرخاشگری (05/0p<) بدنسازان مرد و زن نشان داد. یعنی میانگین ریسکپذیری و پرخاشگری بهطور معناداری در مردان بیشتر از زنان بود. با توجه به اینکه یکی از ویژگیهای با ارزش در میان جوامع، موضوع ریسکپذیری و قبول احتمال خطر برای دستیابی به اهدافی متعالی است، در ریسکپذیری نیز مانند هر کار دیگری، میبایست اعتدال را رعایت کرد. انسان ها نباید بیش از توان خود خطر کنند، چرا که خطرپذیری زیاد سلامت روان را به خطر میاندازد.