مقایسه تنوع ژنتیکی درختان خشکیده و سالم گونه زربین در ارتفاعات مختلف با استفاده از پروتئین های ذخیره ای بذر
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
پروتئینها بهعنوان محصولهای مستقیم ژن، نشانگرهای مناسبی در ارزیابی تنوع ژنتیکی و شناسایی پایه های مقاوم محسوب می شوند. برای بررسی پروتئین ذخیرهای بذر گونه زربین (cupressus sempervirens) براساس فعالیت کیفی با استفاده از روش sds-page، از40 پایه درخت زربین که شامل درختان خشکیده و سالم در دو طبقه ارتفاعی بودند، نمونه برداری صورت گرفت. نتایج نشان داد که وزن مولکولی باندهای ظاهر شده بر روی الگوی الکتروفورزی باندهای پروتئینی بین 18 تا 125 کیلو دالتون متفاوت بود. نتایج تجزیه خوشهای و تابع تشخیص نشان داد که درختان دو منطقه ارتفاعی بر اساس باندهای پروتئینی از یکدیگر جدا شدند اما درختان با درجات مختلف خشکیدگی نتوانستند از یکدیگر جدا شوند. نتایج پارامترهای تنوع ژنتیکی مانند شاخص شانون و نئی و درصد چندشکلی نیز نشان داد که درختان با خشکیدگی ضعیف بیشترین و درختان با خشکیدگی شدید کمترین تعداد بودند. همچنین درختان ارتفاع بالا از تنوع بیشتری نسبت به درختان ارتفاع پایین برخوردار بودند. تنوع درون جمعیتی در دو طبقه ارتفاعی بیشتر از تنوع بین جمعیتی بود و تفاوت بین جمعیتها معادل 42/0 بود. با توجه به نتایج تحقیق میتوان گفت که درختان زربین واقع در منطقه مورد مطالعه بهخصوص در طبقه ارتفاعی بالا از تنوع بالایی برخوردار هستند. همچنین بر اساس پروتئینهای ذخیره ای بذر نمی توان درختان سالم و خشکیده را از یکدیگر تشخیص داد.
Authors and affiliations
- رقیه ذوالفقاری — نویسنده مسئول مکاتبات، دانشیار، دانشگاه یاسوج
- رقیه دریکوند — دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه یاسوج
- رضا نقیها — استادیار، دانشگاه یاسوج
- پیام فیاض — استادیار، دانشگاه یاسوج