Article

مقایسه ی تأثیر یک جلسه تمرین تناوبی در هوای آلوده و سالم بر همولیز سلول های قرمز خون دوندگان استقامت

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مقدمه: اکثر مردم در مراکز بزرگ شهری و مناطق صنعتی، مجبور به ورزش در محیط های نامناسب مانند تمرین در هوای آلوده هستند. اثرات مضر آلودگی هوا هنگام فعالیت بدنی و ورزش تشدید می شود؛ چرا که با افزایش نیازهای متابولیکی، میزان تهویه حتی تا 20 برابر افزایش می یابد. هدف از این تحقیق، مقایسه ی تأثیر یک جلسه تمرین تناوبی در هوای آلوده و سالم بر همولیز اریتروسیت های خون دوندگان استقامت بود. روش ها: تحقیق حاضر، نیمه تجربی و کاربردی بود. ده زن دونده ی استقامت با حداقل 3 سال سابقه ی تمرین منظم به صورت در دسترس و هدفمند انتخاب شدند. نمونه ی خون افراد مورد مطالعه در دو روز جداگانه در هوای آلوده با شاخص کیفیت هوا (air quality index یا aqi) 118 در وضعیت هشدار (نارنجی) و 18 روز پس از آن در هوای سالم با aqi 77 در وضعیت سالم (وضعیت زرد) و بلافاصله پس از انجام یک پروتکل تمرین استقامتی (به صورت تناوبی یا interval با شدت 85 درصد حداکثر ضربان قلب) در حالت نشسته روی صندلی و از ورید بازویی چپ جمع آوری گردید. در هر دو روز نمونه گیری در یک ساعت مشخص انجام شد. مقادیر بیلی روبین به روش اسپکتروفتومتری و مقادیر هاپتوگلوبین سرم به روش ایمونوتوربیدومتری بررسی شد و آزمون paired-t جهت مقایسه ی متغیرها به کار رفت. یافته ها: مقادیر بیلی روبین پس از تمرین در هوای آلوده نسبت به هوای سالم 22 درصد افزایش نشان داد که این افزایش معنی دار بود (001/0 > p)؛ اگر چه سطوح هاپتوگلوبین پس از فعالیت در معرض غلظت بالای آلاینده ها 86/23 درصد کاهش یافت، اما این کاهش از لحاظ آماری معنی دار نبود (09/0 > p). نتیجه گیری: به نظر می رسد یک جلسه تمرین interval در معرض غلظت بالای آلاینده ها نسبت به هوای سالم، بیشتر با همولیز سلول های قرمز خون در ارتباط است.

Similar items