تغییرات میزان کورتیزول بزاقی تحت استرس روانشناختی و ارتباط آن با مرور ذهنی و ویژگی های شخصیتی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف : شناسایی و پیش بینی تفاوت های جنسی در پاسخ های زیستی رفتاری به عوامل استرس زای محیطی و تجربه استرس روانشناختی مورد توجه است. این مطالعه به منظور ارزیابی تغییرات میزان کورتیزول بزاقی تحت استرس روانشناختی و ارتباط آن با مرور ذهنی و ویژگی های شخصیتی انجام گردید. روش بررسی : در این مطالعه مورد - شاهدی 45 دانشجوی رشته پزشکی دو ماه قبل از امتحان پایان ترم، پرسشنامه های neo-pi و کنترل هیجانی ecq را تکمیل نمودند. نمونه های بزاق دانشجویان در شرایط بدون استرس امتحان (کنترل) و استرس امتحان جمع آوری و با تست الایزا اندازه گیری گردید. یافته ها : تفاوت جنسی در مقدار کورتیزول بزاقی تحت استرس روانشناختی مشاهده نشد. بین میانگین مقدار کورتیزول بزاقی گروه مورد و شاهد تفاوت آماری معنی داری مشاهده شد (p<0.05). بین ویژگی روان نژندی و مرور ذهنی با کورتیزول بزاقی رابطه مثبت (p<0.05) و بین بازبودن به تجربه و کنترل خشم با کورتیزول بزاقی رابطه منفی (p<0.05) یافت شد. روان نژندی، مرورذهنی و کنترل خشم می توانند واریانس (32درصد) قابل توجهی از کورتیزول بزاقی تحت استرس امتحان را پیش بینی کنند. نتیجه گیری : استرس سبب افزایش ترشح کورتیزول بزاقی بدون ارتباط با جنس می گردد و افراد با ویژگی های شخصیتی متفاوت مستعد پاسخ های کورتیزولی بیشتر یا کمتر به استرس هستند.