اثربخشی موسیقی درمانی گروهی بر رفتارهای آشفته سالمندان مبتلا به آلزایمر
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
اهداف: موسیقی، وسیلهای مناسب برای مداخله درمانی بوده و یک ابزار ارزان و غیرتهاجمی است که میتواند در کنار سایر مراقبت های پرستاری مورد استفاده قرار گیرد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر موسیقیدرمانی گروهی بر میزان رفتارهای آشفته زنان سالمند مبتلا به آلزایمر انجام گرفت. مواد و روش ها: در این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل در سال 1394 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، 20 بیمار زن (75-65 سال) مبتلا به آلزایمر ساکن سرای سالمندان فرزانگان شهرستان شیراز با روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (10 نفر) و کنترل (10 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش، پرسشنامه 10سئوالی آزمون مختصر شناختی و پرسشنامه بیقراری کوهن- منسفیلد بود. گروه آزمایش برای مدت چهار هفته و هر هفته سه جلسه 45-30دقیقهای در معرض موسیقی درمانی گروهی قرار گرفتند، ولی در گروه کنترل هیچ مداخلهای صورت نگرفت. دادهها در دو مرحله پیشآزمون و پسآزمون گردآوری شدند. تجزیه و تحلیل دادهها با کمک نرم افزار spss 19 و توسط آزمون تحلیل کوواریانس انجام شد. یافته ها: در مرحله پیش آزمون، میانگین رفتارهای آشفته در بین گروه های آزمایش و کنترل تفاوت معنی داری نداشت (05/0p>)، اما در مرحله پس آزمون میانگین رفتارهای آشفته در گروه آزمایش کاهش معنی داری نسبت به مرحله پیش آزمون و نسبت به گروه کنترل نشان داد (05/0p ). نتیجه گیری: استفاده از موسیقیدرمانی گروهی در کاهش رفتارهای آشفته زنان سالمند مبتلا به آلزایمر موثر است.