ارزیابی نابرابری محیطی در مواجهه به آلاینده های هوای شهری در سطح مناطق ۲۲ گانه شهر تهران در سال ۱۳۹۰

فرزاد خدامرادی، f khodamoradi 1. department of epidemiology and biostatistic, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranگروه اپیدمیولوژی و آمار زیستِی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران اکبر فتوحی، a fotouhi 2. epidemiology department of epidemiology and biostatistics, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranگروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران مسعود یونسیان، m yunesian 3. department of research methodology and data analysis, institute for environmental research, tehran university of medical sciences, tehran, iran, and 4. department of environmental health engineering, school of public health and institute of public health research, tehran university of medical sciences, tehran, iranگروه روش شناسی و تحلیل اطلاعات، پژوهشکده محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران، و گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقات بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران محمد حسن امامیان، mh emamian 5. epidemiology center for health related social and behavioral sciences research, shahroud university of medical sciences, shahroud, iranدانشگاه علوم پزشکی شاهرود، مرکز تحقیقات علوم رفتاری و اجتماعی در سلامت، شاهرود، ایران هیرش امینی، h amini 6. department of epidemiology and public health, swiss tropical and public health institute, university of basel, basel, switzerland, and 7. environmental health research center, kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iranگروه اپیدمیولوژی و سلامت همگانی، انستیتو سلامت همگانی و تروپیکال سوئیس، دانشگاه بازل، بازل، سوئیس، و مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران منصور شمسی پور، m shamsipour 8. department of research methodology and data analysis, institute for environmental research, tehran university of medical sciences, tehran, iranگروه روش شناسی و تحلیل اطلاعات، پژوهشکده محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: هدف مطالعه حاضر ارزیابی نابرابری در مواجهه طولانی مدت به آلاینده های هوای شهری در سطح مناطق 22 گانه شهر تهران در سال1390 است. روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه اکولوژیک است و در آن از شاخص تمرکز برای بررسی نابرابری استفاده شده است. در این بررسی مقادیر غلظت های آلاینده های pm10،no2 ،so2 در سطح مناطق 22 گانه شهر تهران از روش land use regression بدست آمده اند. متغیرهایی که اثر آنها بر توزیع مواجهه با آلاینده ها بررسی شده اند عبارت بودند از: سطح تحصیلات، اشتغال و داشتن خودروی شخصی که از طریق سایت شهرداری تهران و داده های سرشماری کشوری بدست آمدند. یافته ها: برای آلاینده pm10 شاخص تمرکز برای بی سوادی، افراد دارای تحصیلات دانشگاهی و مالکین خودروی شخصی به ترتیب برابر بود با 0/059 (0/004 تا 0/113)، 0/056- (0/110- تا 0/001 - ) و 0/079- (0/127- تا 0/031-) که از لحاظ آماری معنی دار بود. این شاخص برای شاغلین برابر بود با 0/016 که معنی دار نبود. در مورد آلاینده ها no2 ،so2 برای بی سوادی، افراد دارای تحصیلات دانشگاهی، شاغلین و مالکین خودروی شخصی نابرابری وجود نداشت. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد بین مناطق مختلف تهران از نظر مواجهه به آلاینده pm10 از نظر جمعیت بی سواد، تحصیلات دانشگاهی و مالکیت خودروی شخصی نابرابری وجود دارد. توجه به این زیر گروه ها در زمینه تحقیقات بیشتر و سیاست گذاری در زمینه آلاینده های محیطی می تواند کمک کننده باشد.