Article

مقایسه اثر دو روش پک حلقی (پک خیس شده با سالین وپک خیس شده با لیدوکائین) در میزان گلو درد بعد از اعمال جراحی بینی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و اهداف: گلودرد یکی از عوارض شایع و ناخوشایند بی هوشی است که اغلب به دنبال اکستوباسیون در بیماران به وجود می آید این مطالعه با هدف مقایسه اثر دو روش پک حلقی؛ خیس شده با سالین و خیس شده با لیدوکائین1% در میزان گلو درد بعد از اعمال جراحی بینی انجام گرفت. مواد و روش کار: در یک کار آزمائی بالینی دو سوکور تصادفی شده تعداد60 بیمار در محدوده سنی 70-18 سال باکلاس asa i-ii-iii نیازمند عمل جراحی انتخابی بینی، در دو گروه قرار گرفتند، در گروه اول از گاز خیس شده با 10 سی سی نرمال سالین و در گروه دوم از گاز خیس شده با محلول لیدوکائین به مقدار mg/kg 1 با حجم 10 سی سی برای پک حلقی استفاده گردید. بیماران تحت بی هوشی عمومی با روش یکسان قرار گرفتند و بعد از لوله گذاری، پک حلقی با پنس مگیل در حلق گذاشته و در پایان عمل قبل از اکستوباسیون در آورده شد، بعد از اکستوباسیون میزان و شدت گلودرد، سرفه، بلع دردناک، خشونت صدا، اسپاسم حنجره و همچنین تهوع و استفراغ مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. یافته ها: بین دو گروه از لحاظ وزن، قد، جنس، سن و طول مدت جراحی و نوع عمل جراحی تفاوت معنی داری وجود نداشت. از نظر گلو درد تفاوت معنی داری بین دو گروه لیدوکایین و گروه پلاسبو دیده نشد. نتیجه گیری: بین دو روش پک حلقی؛ خیس شده با سالین و خیس شده با لیدوکائین 1% در میزان گلو درد بعد از عمل تفاوتی دیده نشد.