Article

نقش گیرنده‏های دوپامین در طول رشد مغز

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مقدمه: رشد مغز نیازمند یکسری فعل و انفعالات پیچیدۀ ژنتیکی و عوامل محیطی است. اختلال در این اجزاء می‏تواند بر ساختار نورونی، عملکرد یا ارتباط تأثیر بگذارد و منجر به تغییر در مسیر رشد شود. ناقلین عصبی و تعدیل کننده‎های عصبی از قبیل دوپامین در طیف وسیعی از عملکردهای رفتاری و شناختی در مغز بالغ شرکت می‏کنند. پیام‏های وابسته به دوپامین یک نقش اساسی در رشد نورونی، در تمایز مغز قدامی و تشکیل جریان عصبی ایفاء می‏کنند. علاوه بر این فعالیت گیرنده‏های دوپامینرژیک d1 و d2 بر تکثیر، مهاجرت و تمایز نورون‎ها تأثیر می‏گذارند. نتیجه گیری: از آنجایی که گیرنده‏های دوپامین بر رشد مغز تأثیر می‏گذارند و همچنین در مغز بالغ نیز نقش اساسی دارند، شناسایی هر چه بهتر نقش این گیرنده‏ها در نواحی مختلف مغزی می‎تواند در درمان اختلالات رشد مغز کمک کننده باشد.

Similar items

  • نقش گیرندههای دوپامین در طول رشد مغز

    مقدمه: رشد مغز نیازمند یکسری فعل و انفعالات پیچیدۀ ژنتیکی و عوامل محیطی است. اختلال در این اجزاء می‏تواند بر ساختار نورونی، عملکرد یا ارتباط تأثیر بگذارد و منجر به تغییر در مسیر رشد شود. ناقلین عصبی و تعدیل کننده‎های عصبی از قبیل دوپامین در طیف وسیعی از عملکردهای رفتاری و

  • نقش گیرنده های A2A آدنوزینی بر کاتالپسی ناشی از 6- هیدروکسی دوپامین در موش صحرایی

    بیماری پارکینسون دومین بیماری نورودژنراتیوی رایج در افراد مسن می باشد. علتاختلال حرکتی موجود در این بیماری دژنره شدن اعصاب دوپامینرژیک ناحیه پارس کومپاکتای جسم سیاه (SNc) است. مصرف کافئین با کاهش خطر این بیماری در ارتباط بوده و همچنین در مدل های جوندگان خاصیت محافظت کنندگی داشته

  • نقش گیرنده های a۲a آدنوزینی بر کاتالپسی ناشی از ۶- هیدروکسی دوپامین در موش صحرایی

    Articleپاتوبیولوژی مقایسه ایسیامک ریحانی راد، علوم آزمایشگاهی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران جواد محمودی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، ایران

    بیماری پارکینسون دومین بیماری نورودژنراتیوی رایج در افراد مسن می باشد. علتاختلال حرکتی موجود در این بیماری دژنره شدن اعصاب دوپامینرژیک ناحیه پارس کومپاکتای جسم سیاه (snc) است. مصرف کافئین با کاهش خطر این بیماری در ارتباط بوده و همچنین در مدل های جوندگان خاصیت محافظت کنندگی داشته

  • نقش گیرنده های a2a آدنوزینی بر کاتالپسی ناشی از 6- هیدروکسی دوپامین در موش صحرایی

    Article2015پاتوبیولوژی مقایسه ایسیامک ریحانی راد، جواد محمودی

    بیماری پارکینسون دومین بیماری نورودژنراتیوی رایج در افراد مسن می باشد. علتاختلال حرکتی موجود در این بیماری دژنره شدن اعصاب دوپامینرژیک ناحیه پارس کومپاکتای جسم سیاه (snc) است. مصرف کافئین با کاهش خطر این بیماری در ارتباط بوده و همچنین در مدل های جوندگان خاصیت محافظت کنندگی داشته

  • اثر پیش درمان تمرین اختیار با GDNF در برابر ضایعه القاء شده و تزریق درون بطنی6- هیدروکسی دوپامین در ساقه مغز موشهای صحرایی نر

    Article2014نشريه فيزيولوژي ورزش و فعاليت بدنيراضیه محمدی، ضیاء فلاح محمدی، خدیجه آقاجانی، ابواقاسم تقوی هلق

    هدف پژوهش: تحقیقات پیشین نشان می دهند تمرین ورزشی می تواند تاثیر مثبتی بر روی سلامتی بیماران پارکینسونی اعمال کند. تتوجه به اینکه بیماری پارکینسون دومین بیماری شایع تحلیل نرونی است و افراد بسیاری را به خود مبتلا کرده است این پژوهش به بررسی این موضوع می پردازد که آیا دوازده هفته ت

  • نقش گیرنده فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز بر سطح اضطراب پس از تجویز حاد مورفین در موش های صحرایی

    Articleکومشمعصومه خلیل خلیلی، masoumeh khalil-khalili research center and department of physiology, school of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranمرکز تحقیقات و گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران شهربانو قدرتی جلد باخان، shahrbanoo ghodrati-jaldbakhan research center and department of physiology, school of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranمرکز تحقیقات و گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران علی رشیدی پور، ali rashidy-pour research center and department of physiology, school of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranمرکز تحقیقات و گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران احمد رضا بندگی

    سابقه و هدف: با توجه به اثرات ضد اضطرابی مورفین حاد، هدف این مطالعه بررسی نقش گیرنده فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (brain-derived neurotrophic factor, bdnf) در این اثرات بود. مواد و روش ها: 48 راس موش های بزرگ صحرایی نر با نژاد ویستار به طور تصادفی به 6 گروه تقسیم شدند. ابتدا یک