بررسی کیفیت میکربی آب آشامیدنی روستاهای استان تهران

رامین نبی زاده، r nabizadeh associate professor, department of environmental health engineering, school of public health and insدانشیار, گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و انستیتوتحقیقات بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران, کاظم ندافی، k naddafi associate professor, department of environmental health engineering, school of public health and ins: دانشیار, گروه مهندسی بهداشت محیط, دانشکده بهداشت و انستیتوتحقیقات بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی تهراسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (tehran university of medical sciences) محمدرضا محبی، m mohebbi student, department of environmental health engineering, school of public health and institute of puدانشجو دوره کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و انستیتوتحقیقات بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران, تهران, ایران مسعود یونسیان، m yonesian associate professor, department of environmental health engineering, school of public health and insدانشیار, گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و انستیتوتحقیقات بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران , تهران, ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (tehran university of medical sciences) عبدالمهدی میرسپاسی، a.m mirsepasi assistant professor, department of environmental health engineering, school of public health and insاستادیار, گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و انستیتوتحقیقات بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران,تهران, ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (tehran university of medical sciences) سوگل اوکتابی، s oktaie student, department of environmental health engineering, school of public health and institute of public health research, tehran university medical sciences, tehran, iranدانشجو دوره کارشناسی،گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و انستیتوتحقیقات بهداشتی،دانشگاه علوم پزشکی تهران,تهران, ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (tehran university of medical sciences) مریم فقیهی

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: پراکندگی روستاها از نظر توزیع غیر همگون جغرافیایی روستاها و فاصله ی مکانی واحدهای مسکونی در یک روستا تامین، توزیع و پایش کیفیت آب را با مشکل روبرو ساخته است. در این پژوهش با هدف ارایه ی تصویری روشن از سیمای کنترل کیفیت آب شرب روستاهای استان تهران ضمن بررسی کیفیت باکتریولوژیکی آب شرب 70 روستای منتخب از مجموع 534 قصبه روستای تحت پوشش آب و فاضلاب روستایی استان تهران طی مدت 6 ماه از بهمن 1384 تا پایان تیر ماه 1385 میزان دسترسی روستاهای استان تهران به آب شرب بهداشتی مورد مطالعه قرار گرفت . روش کار: مطالعه ها و بازدیدهای میدانی انجام شده در این تحقیق از نوع بررسی مقطعی بوده است و پس از تعیین تعداد نمونه های لازم با توجه به اسامی و جمعیت روستاهای تحت پوشش شرکت آب و فاضلاب روستایی استان تهران، با روش نمونه گیری سیستماتیک محل های نمونه برداری مشخص شد و 138 نمونه برای انجام آزمون های میکربی به آزمایشگاه انتقال داده شد. در نهایت داده ها با استفاده از نرم افزار spss و microsoft excel تجزیه و تحلیل شد. نتایج: آب شرب 01/94 % از ساکنان روستاهای استان تهران فاقد آلودگی کلیفرم گرماپای بود، که این میزان در شهرستان های پاکدشت، ساوجبلاغ و دماوند کمتر از بقیه ی شهرستان ها و به ترتیب معادل 66/66، 31/86 و 68/86 % می باشد. میزان کدورت آب شرب 36/99 % جمعیت روستایی استان تهران کمتر از حداکثر مجاز استاندارد آب آشامیدنی ایران (5 واحد ntu) می باشد، که این میزان در شهرستان های ساوجبلاغ و ورامین به ترتیب معادل 51/96% و 30/99% می باشد. میزان کلر باقی مانده در آب شرب 39/92% جمعیت روستایی استان تهران در گستره ی 1-2/0 میلی گرم برلیتر می باشد، که این میزان در شهرستان های پاکدشت، دماوند و رباط کریم کمتر از بقیه ی شهرستان ها و به ترتیب معادل 67/75% ، 45/85% و 98/83% می باشد. نتیجه گیری: با توجه به رهنمود سازمان جهانی بهداشت در سال 2006 برای ارزیابی سلامت میکربی آب، میانگین شاخص مطلوبیت فقدان باکتری اشرشیاکلی گرماپای در روستاهای استان تهران 01/94 % بود که در محدوده ی عالی قرار دارد. این شاخص در شهرستان های دماوند و ساوجبلاغ خوب، در شهرستان پاکدشت ضعیف و در بقیه ی شهرستان ها عالی ارزیابی شد. با بررسی توام شاخص های کلر باقی مانده، کدورت و کلیفرم گرماپای مشخص شد که 51/91 % از روستاهای استان تهران به آب شرب بهداشتی دسترسی دارند. ضمن بررسی محل هایی که آلودگی میکربی در آن ها مشاهده شده بود، مشخص شد که فرسودگی شبکه بیشترین سهم (70 %) را در بروز آلودگی میکربی آب شرب روستاهای استان تهران داشت.