نگرش ها و رفتار شالیکاران درخصوص برنامه های ترویج کشاورزی محصولات غذایی سالم (مطالعه موردی:شهرستان های لاهیجان و املش، شمال ایران)

fatemeh askarybozayeh، ph.d candidate of geography and rural planning at kharazmi university, master of research in gilan agricultural and natural resources research and education center, iran fathollah keshavarzshal، ph.d. in human geography, director of planning and development department of agriculture in guilan agricultural and natural resources research and education center, rasht, iran zahra mojibhaghghadam، ph.d. candidate of entomology at guilan university, master of research in guilan agricultural and natural resources research and education center, rasht, iran parisa shahinrokhsar، ph.d. candidate of irrigation and drainage and scientific member of guilan agricultural and natural resources research and education center, rasht, iran

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

تحقیق حاضر با هدف تبیین رفتار کشاورزان و نگرش آنها در زمینه مدیریت تلفیقی آفات با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و از طریق پیمایش صورت گرفته است. ابزار اصلی تحقیق پرسشنامه ای بوده است که روایی آن از طریق بررسی دیدگاه10 نفر از اساتید و کارشناسان اجرایی دست اندرکار وپایایی آن با استفاده از محاسبه آلفای کرونباخ (بالاتر از 7/0)تایید گردیده است. جامعه آماری تحقیق شالیکاران شرکت کننده در دوره­های آموزشی -ترویجی مدیریت تلفیقی آفات در دو شهرستان لاهیجان و املش بوده است که در فاصله سال­های 1391 تا 1393 تحت آموزش ipm قرار گرفته بودند.یافته­های تحقیق نشان داد که استفاده از روش­های تلفیقی(شیمیایی و غیر شیمیایی)، رهاکردن بقایای گیاهی در سطح مزارع و استفاده از کنترل بیولوژیک با میانگین به ترتیب 27/9، 25/9و 12/9از میانگین کل 5/6 بیشترین مواردی هستند که کشاورزان بعد از گذراندن دوره­های ترویجی تولید محصول سالم از آن استفاده نموده­اند.همچنین شرکت­های مشاوره­ای ترویج خصوصی، ناظران برنج، مروجین و مربیان کشاورزی، و تلویزیون با میانگین به ترتیب 14/11، 87/10، 80/10 و 71/10 از میانگین کل 49/7 بیشترین سهم را در اطلاع­رسانی به کشاورزان داشته­اند.با توجه به نتایج پزوهش آموزش زنان روستایی و استفاده از افراد جوان و تحصیل کرده خانوارهای کشاوزان به عنوان بازوان ترویج کشاورزی در انتقال نوآوری مدیریت تلفیقی آفات به درون خانواده پیشنهاد می­گردد.