ریشه های ناکامی سیاست خارجی آمریکا در عراق
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
ایالات متحده در نیم قرن اخیر تأثیرگذارترین بازیگر در جهتیابی روندها و رویدادهای سیاسی، نظامی و اقتصادی نظام اقتصاد سیاسی بینالملل بوده است. با این حال در دو دهه گذشته به دلایل مختلف موقعیت هژمونیک آن از جانب نیروها و رویدادهایی با چالش مواجه شده است. یکی از این حوادث که هژمونی آمریکا را به چالش فراخواند، رویداد11 سپتامبر 2001 بوده است. به دنبال حملات 11سپتامبر دولت وقت ایالات متحده با برجسته ساختن اهدافی متعالی برخی کشورها از جمله عراق را تسخیر کرد اما تنها پس از زمان کوتاهی، کام شیرین کارگزاران امر از تسخیر سرزمین عراق، به تلخی گرایید. در واقع، دولت امریکا نه تنها نتوانست به اهداف خود به ویژه بازتولید نظم و حفظ هژمونی دست یابد بلکه با تداوم و تعمیق بحران، تاکنون هزینههای زیادی را متحمل شد. وضعیت مذکور این پرسش پرابلماتیک را پیش کشاند که چرا دولت آمریکا در تثبیت نظم پس از اشغال عراق ناموفق بوده است؟ این پژوهش با هدف تبیین مسآله مطرح شده بر این باور است که نزد دولتمردان آمریکایی درکی از سرشت قدرت و مکانیسم بازتولید نظم و هژمونی غالب بود که بواسطه آن کاربرد زور نظامی و تصرف نهادهای حاکمیتی قدرت را بدون توجه به الزامات نهادی و فرهنگی بازتولید نظم و هژمونی تعقیب میکردند. برآیند این برداشت از قدرت، تشدید نارضایتی در جامعه عراق و ناکامی یکجانیهگرایی امریکا در حل و فصل منازعات منطقهای و بینالمللی بوده است. آسیب شناسی که گرچه کم و بیش از سوی دولت اوباما به خوبی تشخیص داده شد اما در حوزه عمل نیز این دولت چندان نتوانست موفق عمل کند
Authors and affiliations
- علی مختاری — عضو هیأت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه یاسوج
- فرهاد دانش نیا — عضو هیأت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه رازی کرمانشاه
- روح الله قاسمی — دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا