بار ناشی از سرطان کولورکتال در ایران، در سال ۱۳۸۷

علی محمد لو، a mahmoudlou msc student of epidemiology, school of public health, shahid beheshti university of medical science, tehran, iranدانشجوی کارشناسی ارشد رشته اپیدمیولوژی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران پروین یاوری، p yavari professor of epidemiology, shahid beheshti university of medical science, tehran, iranتهران، ولنجک، بلوار دانشجو، گروه پزشکی اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی فرید ابوالحسنی، f abolhasani associated professor in internal diseases, tehran university of medical science, tehran, iranدانشیار، گروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران اردشیر خسروی، a khosravi phd of population health, ministry of health and medical education, tehranدکترای بهداشت جمعیت، مرکز مدیریت شبکه معاونت بهداشت وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران رشید رمضانی، r ramazani specialty in internal disease, ministry of health and medical education, the office of cancer registry, tehran, iranمتخصص بیماری های داخلی، اداره ثبت سرطان، معاونت بهداشت وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مقدمه و اهداف: سرطان کولورکتال، به عنوان سومین سرطان شایع کشور، یکی از مشکلات جدی سلامت در ایران است. در این مطالعه توصیفی -مقطعی بار سرطان کولورکتال، به عنوان یکی از شاخص های مهم اولویت بندی مربوط به سال 1387 در ایران، برآورد شد. روش کار: برای محاسبه از نرم افزار کن مود (canmod) استفاده شد. اطلاعات لازم برای نرم افزار، شامل جمعیت کشور، میزان مرگ ناشی از تمام علل، به طور عام و از سرطان کولورکتال، به طور خاص و میزان بروز سرطان کولورکتال، به ترتیب از مرکز آمار ایران، نظام ثبت مرگ و نظام ثبت سرطان جمع آوری شد. نتایج: مقدار بار سرطان کولورکتال در کشور 52534 سال است که 26455 سال در مردان و 19887 سال در زنان، به علت مرگ زودرس و 3473 سال در مردان و 2719 سال در زنان، به علت ناتوانی است. میزان بار سرطان کولورکتال در هر صد هزار نفر جمعیت کشور در مردان برابر 4/75 سال و در زنان 7/65 سال است. اوج سنی آن در گروه سنی 45 تا 79 سال است. نتیجه گیری: بار سرطان کولورکتال در کشور، نسبت به مطالعه پیشین، افزایش داشته است که می تواند با میزان افزایش بروز و مرگ متعاقب آن طی این دوره، قابل توجیه باشد. با توجه به امکان پیشگیری و مداخله مؤثر برای این سرطان، به نظر می رسد که این بیماری از اولویت های نظام سلامت است، ولی قضاوت قطعی مستلزم محاسبه بار دیگر سرطان ها، بیماری ها و آسیب ها در سطح کشور و رتبه بندی آن ها است.