Article

منابع قدرت سیاسی و ابزار کنترل آن در نهج البلاغه

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

قدرت، یکی از مؤلفه هایی است که مولای متقیان با ابزار انگاشتن آن، به اخلاقی کردن سیاست دست زد. بنابراین محقق به بررسی منابع قدرت سیاسی و ابزار کنترل آن در نهج البلاغه به روش کتابخانه­ای می پردازد. تعالیم اخلاقی در اسلام از اهمیت ویژه ای برخوردار است. اسلام دینی اجتماعی است و مسائل اخلاقی آن صرفاً شخصی نبوده و در حوزه مدیریت و سیاست هم تربیت انسان را بر عهده دارد. در این میان کارگزاران حکومت در سلوک سیاسی خود از نظر اخلاقی در معرض خطرات و آسیب های جدی می باشند. شناسایی این آسیب ها و راه های درمان آنها با استفاده از آموزه های امیرمؤمنان علیه السلام در نهج البلاغه برای کارگزاران دولت اسلامی بسیار کاربردی و راهگشاست. از مهم ترین یافته های این تحقیق، ابزار انگاشتن قدرت و اخلاقی کردن سیاست در منظومه فکری علی(ع) بود. او قدرت را ابزار رسیدن به سعادت و کمال جامعه، احیا و گسترش اصول و اهداف متعالی می دانست. در اندیشه سیاسی آن حضرت، دانش و تقوا و تلفیق این دو در عمل، از شروط لازم برای مدیریت و زمام داری است.