معرفی نقشه برداری رقومی خاک
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
نقشه برداری رقومی خاک[1]یکی از زیرشاخه های علم خاکشناسی است که در سال 2003 توسط مک براتنی و همکاران او معرفی شد و از آن زمان تاکنون پیشرفتها و خروجی های تحقیقاتی زیادی در سطح جهانی داشته است. نقشه برداری رقومی خاک عبارت از ایجاد و جمع آوری سیستمهای اطلاعات مکانی خاک با استفاده از روشهای مشاهدات میدانی و آزمایشگاهی که با داده های محیطی از طریق ارتباطات کمی همراه شدهاند.نقشه برداری رقومی خاک منجر به ایجاد خروجی به صورت نقشه رستری تخمین، همراه با عدم قطعیت پیش بینی میشود. افزایش دسترسی به داده های مکانی مانند مدل رقومی ارتفاع و تصاویر ماهواره ای، افزیش نیروی محاسباتی برای پردازش داده ها، توسعه ابزارهای داده کاوی و سامانه اطلاعات جغرافیایی و افزایش تقاضای جهانی به داده های مکانی دارای ارزیابی عدم قطعیت از عوامل تاثیرگذار در موفقیت نقشه برداری رقومی خاک بوده اند. در این مقاله به وضعیت تکاملی نقشه برداری رقومی خاک، متغیرهای کمکی، مثال هایی از مدلسازی و مطالعات انجام شده در ایران پرداخته شده است. [1]digital soil mapping