طبرسی و تفسیر قرآن بر پایه فرهنگ زمان نزول
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
گزارشی از آراء طبرسی و توجه وی به فرهنگ زمان نزول است. نویسنده، نخست منظور از افق تاریخی - فرهنگی را توجه به زبان و ادب عربی در زمان نزول، تحول معنایی واژه ها، توجه به شأن نزول و تاریخ بیان مطالب و توجه به ناظر بودن قرآن به فرهنگ زمان نزول برشمرده است. وی بر این باور است که مرحوم طبرسی قرآن را بر پایه فرهنگ زمان نزول می فهمد، او شناخت زبان و ادب عرب جاهلی را ضروری می داند و با انتخاب دستور زبان توصیفی به جای دستور زبان تجویزی در پی کشف ساختمان دستوری جمله های قرآنی براساس کاربرد و اهل زبان در قرن اول هجری است. افزون بر زبان و ادب عرب جاهلی، نویسنده مجمع البیان از باورها، سنتها و خرافات عصر عرب جاهلی در تفسیر آیات سود می برد چه اینکه آیات قرآن گاه به سنن و آداب و رسوم و باروهای عرب جاهلی اشاره می کند و فهم این گونه آیات تنها با شناخت فرهنگ عصر نزول امکان پذیر می گردد. نویسنده، به مواردی اشاره کرده که طبرسی با استفاده از فرهنگ عصر نزول به تفسیر آن دست یازیده است. از جمله: رحمان، خالق بودن »اللَّه«، نسیئ، قریش، حجّ و ربا.