تعیین محیط مناسب برای جوانه زنی غیرهم زیست بذرهای حاصل از خودگشنی ارکیدۀ فالانوپسیس رقم ‘کیوتو’
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این پژوهش جوانه زنی بذرهای حاصل از خودگشنی، درصد بقا و رشد پروتوکورم های ارکیدۀ فالانوپسیس رقم ‘کیوتو’ در کشت درونشیشهای و به روش غیرهمزیست بررسی شد. برای این منظور، از پنج نوع محیط کشت مختلف شامل وسین و ونت، موراشیگ و اسکوگ، یک دوم غلظت موراشیگ و اسکوگ، نودسون و فاست تغییریافته و تیمارهای افزودنیهای آلی شامل دو گرم پپتون، 15 درصد شیر نارگیل استریل یا ترکیبی از هر دو آن ها استفاده شد. بررسی نتایج جوانه‌زنی 30 روز بعد از کشت بذر نشان داد بهترین محیط کشت برای جوانه‌زنی بذرهای این رقم، محیط کشت نودسون تغییریافته تیمار ترکیبی پپتون همراه با شیر نارگیل (9/65 درصد) دارد. محاسبۀ درصد بقا و رشد قطری پروتوکورمها 50 روز پس از کشت نشان داد بیشترین میزان بقای پروتوکورم در محیط کشت نودسون دارای تیمار پپتون (7/94 درصد) وجود داشته و بیشترین رشد پروتوکورمها در محیط کشت فاست دارای تیمار ترکیبی پپتون همراه با شیر نارگیل (3/3 میلیمتر) رخ داده است.
Authors and affiliations
- پریسا شکرریز — کارشناس ارشد، گروه باغبانی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهرشهر کرج، کرج
- شیرین دیانتی دیلمی — استادیار، گروه باغبانی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت
- محسن کافی — استاد گروه مهندسی و علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکدۀ علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج
- مسعود میرمعصومی — مربی دانشکدۀ زیست شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران