مبانی فقهی و حقوقی «به مرگی» با رویکردی به قانون مجازات اسلامی مصوب 1392
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
اتانازی یا «به مرگی» یکی از مسائل مهم در عرصههای مختلف پزشکی، حقوقی و فقهی است. پیشرفت علم پزشکی از یک سو و راحتطلبی انسان معاصر از سوی دیگر، باعث شده است که نگاههای نوینی به مسئله مرگ و راههای رسیدن به مرگ فرار روی انسان معاصر قرار گیرد. در این میان مسئله مرگ ترحم آمیز به خا
قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، با حصر صلاحیت جعل تعزیر به قوه قانونگذاری و ادغام مجازات های بازدارنده در تعزیرات، گام مؤثری در راستای تحول نظام کیفری کشور در عرصه جرایم مستوجب تعزیر، که بخش عمده سیاهه جرایم را تشکیل می دهد برداشته است. با این وجود، تفکیک تعزیرات به تعزیرات منصوص
قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، با حصر صلاحیت جعل تعزیر به قوه قانونگذاری و ادغام مجازاتهای بازدارنده در تعزیرات، گام مؤثری در راستای تحول نظام کیفری کشور در عرصه جرایم مستوجب تعزیر، که بخش عمده سیاهه جرایم را تشکیل میدهد برداشته است. با این وجود، تفکیک تعزیرات به تعزیرات منصوص
این پژوهش، به روش توصیفی تحلیلی، ماده 365 قانون مجازات اسلامی جدید را در دو نظریه ذیل نقد و بررسی کرده است: الف) قول مشهور که قانون مجازات جدید بر اساس آن تنظیم شده و حق عفو از قصاص را برای مجنیعلیه پذیرفته است؛ ب) قول غیرمشهور که ماده 54 قانون مجازات اسلامی سابق بر اساس آن تنظی
براساس اصل تفرید مجازاتها، قاضی مأذون ازطرف حاکم، در امر جزادهی، به خصوصیات، شرایط و احوال مجرم توجه میکند. این پژوهش در حال بررسی شمولیت جرایم منصوص شرعی در اصل تفرید قضایی مجازات، و نقدی فقهی بر استثنا شدن جنبههای تخفیفی در جرایم منصوص شرعی در قانون مجازات اسلامی است. روش پژ
یکی از نوآوریهای مقنن در قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392، تصریح به قاعده «درء» میباشد. در قوانین قبلی، مقنن صراحتاً اشارهای به این قانون نکرده بود، اما در برخی مواد آن را به طور ضمنی پذیرفته بود. به عنوان مثال، در مواد: 167و 67، 66، 65 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1370، ایجا