بررسی تأثیر توسعه زیر ساخت های حمل و نقل بر ارزش افزوده بخش کشاورزی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
بهدلیل اینکه کشاورزی تامینکنندهی مواد غذایی و کالاهای تولیدی برای رفع نیازهای اولیه انسانها است، بهعنوان یکی از بخشهای مهم اقتصادی هر کشور مطرح بوده و از طرف دیگر سهم قابل توجهی از اشتغال و ارزش افزوده را دارا میباشد. برای رساندن مواد اولیه برای تولید محصولات کشاورزی از یک طرف و رساندن کالاهای تولید شده در بخش کشاورزی بهدست مصرفکنندگان، احتیاج به شبکههای ارتباطی و راهها میباشد. با توجه به اهمیت موضوع، در مطالعهی حاضر با استفاده از مدل دادههای تابلویی، روش اثر ثابت و اطلاعات سالهای 1379 تا 1390، میزان تأثیر توسعهی زیرساختهای حمل و نقل بر ارزش افزودهی بخش کشاورزی استانهای منتخب ایران بررسی شده است. نتایج حاکی از این است که متغیر شاخص زیرساخت حمل و نقل بر رشد بخش کشاورزی تأثیر مثبت دارد. چنانچه میتوان با سرمایهگذاری در بخش حمل و نقل از بازدهی صعودی بلندمدت در بخش کشاورزی و در نهایت در اقتصاد کل کشور بهره جست. بنابراین پیشنهاد میشود که استراتژی توسعهی کشاورزی بر روی توسعهی زیرساختهای حمل و نقل متمرکز شود و از درآمد بخش کشاورزی برای تأمین بخشی از منابع مورد نیاز جهت توسعهی زیرساختهای حمل و نقل استفاده گردد. طبقهبندیjel:q1, l9