کاربرد برنامه ریزی چند معیاره در حوزه صیادی سواحل بوشهر
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
به منظور حفظ پایداری در منبع آبزی و حصول اهداف متعدد اقتصادی، بیولوژیکی، اجتماعی و سیاستی، مدیریت منسجم و برنامه ریزی در منابع آبزی، امری اجتناب ناپذیر به نظر می رسد. حضور گروههای ذینفع موجود در صنعت شیلات می تواند فرآیند تصمیم گیری و سیاستگذاری را در دستیابی به اهداف متعدد تسهیل نماید. در این تحقیق با استفاده از روش برنامه ریزی چند معیاره (mcdm) و در قالب مدلهای(gp) فرآیند برنامه ریزی مدیریت شیلات به منظور تحقق همزمان اهداف گوناگون و با مشارکت گروههای ذینفع انجام پذیرفته است. نتایج تخمین مدلهای برنامه ریزی در دو سناریوی کوتاه مدت و بلندمدت بهدست آمده که در هر مدل به صورت انفرادی ترجیحات هر کدام از ذینفعان حاضر در صنعت شیلات و مشارکت«کل گروهها» بهدست آمده است. بهطورکلی نتایج مشارکت «کل گروهها» درسناریوی کوتاه مدت و بلندمدت حاکی از کاهش فعالیت شناورها بوده است. کاهش درتعداد شناورهای رده بزرگتر(20-50 تن) و (50 تن به بالا) و افزایش شناورهای ناوگانهای کوچکتر و همچنین افزایش فعالیت در منطقه شمالی وکاهش فعالیت مناطق مرکزی و جنوبی از مهمترین نتایج بهدست آمده است.