تاثیر سطوح سرمی اینترلوکین-۶ بر روی هایپرآلژزی و بیان گیرنده های اوپیوئیدی mu نخاعی در طی التهاب مزمن ایجاد شده به وسیله ی ادجوانت کامل فروند
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سابقه و هدف: il-6 سایتوکاینی دارای خصوصیات دوگانه القاء کننده و ضد التهاب است. هدف از این مطالعه بررسی اثرات il-6 بر روند هایپرآلژزی، ادم و تغییرات بیان گیرنده های اوپیوئیدی مو نخاعی در طی مراحل مختلف آرتریت مزمن (aa) ناشی از تزریق cfa) complete freund’s adjuvant)، در موش های صحرایی می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه کاربردی- بنیادی، آرتریت به وسیله ی یک بار تزریق کف پایی cfa در موش های صحرایی ایجاد شده و به 4 گروه، و هر گروه به سه زیرگروه 6 تائی، تقسیم شدند. آنتی il-6 به دو صورت روزانه و هفتگی در طی 21 روز مطالعه تزریق شد. میزان بیان گیرنده های اوپیوئیدی مو (mor) نخاعی به وسیله ی تکنیک وسترن بلاتینگ تعیین شد.نتایج: تیمار روزانه با آنتی بادی anti-il-6 به طور مشخصی باعث کاهش ادم پا در گروه aa در مقایسه با گروه کنترل aa شد (001/0=p)، درحالی که تزریق روزانه و هفتگی anti-il-6 هایپرآلژزی را در گروهایی که با آنتی بادی تیمار شده بودند، در روزهای 14 و 21 به طور مشخصی افزایش داد (به ترتیب، 001/p=0/01 p=0). آنتی بادی il-6 به صورت وابسته به زمان باعث افزایش هایپرآلژزی و کاهش مشخص بیان mor (به ترتیب، 01/p=0/001 p=0) در طی تیمار با آنتی il-6 در روزهای 14 و 21 بعد از تزریق cfa شد. نتیجه گیری: این مطالعه اهمیت ارتباط وابسته به زمان بین سطوح سرمی 6-ilو هایپرآلژزی طی آرتریت مزمن را نشان داده و نتایج آن پیشنهاد می کند که طی درمان های ضد التهابی با داروهای ضد سایتوکاینی مانند anti-il-6 توجه به مرحله بیماری التهابی آرتریت روماتویید بسیار مهم است.