سابقه « پیر ما » در غزلی از حافظ-
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract
No abstract recorded for this item.
Similar items
سابقه « پیر ما » در غزلی از حافظ-
از پیر خرد یونگ تا پیر مغان حافظ
یکى از کهنالگوهاى ضمیر ناخودآگاه جمعى که یونگ آن را در روانشناسى تحلیلى خود مطرح کرده، پیر خرد است. این کهنالگو غالبا به صورت شخصیتى که جنبه راهنما دارد، در وجود فرد ظاهر مىشود. یونگ این کهنالگو را در دوران جوانى به صورت یک شخصیت مسن و مقتدر در ساختار وجودى خویش کشف کرد و آن
از پیر خرد یونگ تا پیر مغان حافظ
یکی از کهنالگوهای ضمیر ناخودآگاه جمعی که یونگ آن را در روانشناسی تحلیلی خود مطرح کرده، پیر خرد است. این کهنالگو غالبا به صورت شخصیتی که جنبه راهنما دارد، در وجود فرد ظاهر میشود. یونگ این کهنالگو را در دوران جوانی به صورت یک شخصیت مسن و مقتدر در ساختار وجودی خویش کشف کرد و آن
مقایسۀ سبک‌شناختی غزلی از خواجوی کرمانی با غزلی از حافظ شیرازی
سبک نحوه و نوع بیان است؛ وحدت منبعث از تکرار عوامل یا مختصاتی است که در آثار کسی هست؛ این مختصات هم مسأله زبان است، هم مسأله فکر و هم گزینش خاصی از واژهها، تعابیر و عبارات که توجه خواننده را به خود جلب میکند. در این مقاله غزلی از حافظ شیرازی و غزلی از خواجو کرمانی، دو شاعر هم عصر
پیر در دیوان حافظ و شعر شاعران کُرد
خواجه شمس‌الدین محمد مشهور به حافظ شیرازی، یکی از شاعران بی‌بدیل ادب پارسی است، که اشعارش سال‌ها ورد زبان عارف و عامی بوده و می‌توان گفت شعر کمتر شاعر ایرانی به‌وسعت اشعار حافظ در میان مردم رواج یافته است. حافظ در عرصة انتخاب و کاربرد واژهها و ترکیب‌های خاص نیز، شاعری مبدع بوده
پیر در دیوان حافظ و شعر شاعران کُرد
خواجه شمس‌الدین محمد مشهور به حافظ شیرازی، یکی از شاعران بی‌بدیل ادب پارسی است، که اشعارش سال‌ها ورد زبان عارف و عامی بوده و می‌توان گفت شعر کمتر شاعر ایرانی به‌وسعت اشعار حافظ در میان مردم رواج یافته است. حافظ در عرصة انتخاب و کاربرد واژهها و ترکیب‌های خاص نیز، شاعری مبدع بوده