بررسی فراوانی ماکروپرولاکتینمی و مقایسه علائم بالینی و رادیولوژیک آن با هیپروپرولاکتینمی واقعی در خانم های نابارور
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: پرولاکتین در سه وزن مولکولی متفاوت کوچک، بزرگ و خیلی بزرگ یا ماکروپرولاکتین در سرم وجود دارد. وجود ماکروپرولاکتین که معمولاً کمپلکس پرولاکتین و igg است ممکن است عامل هیپرپرولاکتینمی در تعداد زیادی از بیماران باشد. اگرچه فعالیت بیولوژیک ماکروپرولاکتین کم است؛ ولی در روش های مرسوم ایمونواسی به همراه پرولاکتین آزاد باعث نشان دادن سطح بالای پرولاکتین شده و می تواند منجر به اقدامات تشخیصی و درمانی گران و غیر مؤثر گردد. روش کلاسیک تشخیص ماکروپرولاکتینمی، کروماتوگرافی فیلتراسیون ژلی است که به صورت معمول در تمام آزمایشگاهها قابل انجام نیست. به تازگی از روش رسوب ماکروپرولاکتین با پلی اتیلن گلیکول برای تشخیص سریع، دقیق و ارزان ماکروپرولاکتینمی استفاده می شود. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی ماکروپرولاکتینمی در بیماران نابارور دچار هیپرپرولاکتینمی با روش رسوب با پلی اتیلن گلیکول و مقایسه علائم کلینیکی و رادیولوژیک آنها با بیماران مبتلا به هیپرپرولاکتینمی واقعی بود. روش بررسی: در این مطالعه 17 بیمار نابارور دارای هیپرپرولاکتینمی (پرولاکتین بیشتر از g/l 35) از نظر وجود ماکروپرولاکتین با روش رسوب با پلی اتیلن گلیکول تحت بررسی قرار گرفتند. پرولاکتین قبل و بعد از رسوب با پلی اتیلن گلیکول اندازه گیری شد و در صورت رسوب بیشتر از 60% پرولاکتین سرم در مجاورت با پلی اتیلن گلیکول، بیمار مبتلا به ماکروپرولاکتینمی در نظر گرفته شد. نتایج در دو گروه با آزمون فیشر و با استفاده از نرم افزار spss بررسی و 05/0p< از نظر آماری معنی دار در نظر گرفته شد. نتایج: در این بررسی در 6 بیمار (35%) وجود ماکروپرولاکتین با روش فوق اثبات گردید. از مجموع بیماران مبتلا به هیپرپرولاکتینمی واقعی (11 بیمار) در 8/81% گالاکتوره و در 9/90% اولیگومنوره وجود داشت؛ در صورتی که در بیماران دچار ماکروپرولاکتینمی در 3/33% گالاکتوره و در 6/16% اولیگومنوره وجود داشت. همچنین در بررسی های رادیولوژی در 100% بیماران ماکروپرولاکتینمی هیپوفیز طبیعی ملاحظه گردید. در صورتی که در 5/45% بیماران مبتلا به هیپرپرولاکتینمی واقعی در تصویر، هیپوفیز طبیعی بود. نتیجه گیری: در بیماران ناباروری که در بررسی های هورمونی هیپرپرولاکتینمی دارند قبل از بررسی های تشخیصی و درمانی بیشتر بررسی از نظر ماکروپرولاکتینمی با روش رسوب با پلی اتیلن گلیکول توصیه می شود.