مقایسه ی عملکرد تعادلی ورزشکاران مرد رشته های ژیمناستیک، هندبال و کاراته با مداخله در سیستم بینایی و دهلیزی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
تحقیق حاضر با هدف مقایسه ی عملکرد تعادلی ورزشکاران مرد رشته های ژیمناستیک، هندبال و کاراته و غیرورزشکاران و تأثیر سیستم های بینایی و دهلیزی به صورت مجزا و همزمان انجام شد. 45 ورزشکار مرد (20-26 ساله) در سه گروه 15 نفری ساکن ارومیه با میانگین سابقهی فعالیت 3 ±5/7 سال در رشته های ژیمناستیک، هندبال و کاراته (کاتا) و از طریق معرفی توسط هیئت استان و 15 مرد غیرورزشکار به عنوان گروه کنترل در تحقیق شرکت نمودند. برای اندازه گیری عملکرد تعادلی آزمودنی ها از دستگاه تعادلسنج مدل ساتراب استفاده شد. در این تحقیق به مدت زمانی که فرد صفحهی تعادل را به حالت افقی نگه می دارد، عملکرد تعادلی گفته می شود که در شش موقعیت آناتومیکی (چشم باز- چشم بسته) سرخم شده به پایین (چشم باز- چشم بسته) سررو به بالا (چشم باز- چشم بسته) در 30 ثانیه اندازه گیری و با ثبت بهترین رکورد با یکدیگر مقایسه گردید. جهت تجزیه، تحلیل داده ها از آمار توصیفی، آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. یافته ها نشان داد که مداخله در سیستم های بینایی و دهلیزی تغییرات تقریباً مشابهی را روی آزمودنی های هر چهار گروه ایجاد نموده است، اما عملکرد تعادلی هندبالیست ها و غیرورزشکاران به نسبت ژیمناست ها و کاراته کاران کمتر بود. با توجه به ضعف عملکرد تعادلی هندبالیست ها و غیر ورزشکاران به هنگام انواع مداخله و وجود مشکلات ناشی از عدم تعادل در حین اجرای مهارت های ورزشی و احتمال بروز آسیب های جدی در مچ پا، زانو و کمر پیشنهاد می شود مربیان محترم با گنجاندن برنامه های تمرینی بیشتر، سطح عملکرد تعادلی ورزشکاران را بهبود بخشند.