ویژگی های اخلاقی و شخصیتی مدیران بیمارستانی در ارتباطات میان فردی سازمانی: یک مطالعه ی کیفی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
ارتباطات میان فردی مدیران بخش مهمی از توانایی و عاملی کلیدی در اثربخشی عملکرد به شمار می رود و بر کیفیت سطح خدمات و سلامت جامعه تأثیرگذار است. در زمینه ی مهارت ارتباطی مدیران حوزه ی سلامتی با رویکرد توجه به درک آنان مطالعات کم تری انجام شده است. این مطالعه با هدف تبیین درک مدیران بیمارستانی از ویژگی های اخلاقی و شخصیتی سازگار با شایستگی ارتباطی انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و با روش آنالیز محتوا به شیوه ی استقرایی انجام شد. نمونه گیری به صورت مبتنی بر هدف شروع و تا اشباع داده ها ادامه یافت. از مصاحبه و مشاهده ی بدون ساختار، به منظور گردآوری داده ها استفاده شد و تمامی مصاحبه ها ضبط و دست نویس شدند. با استفاده از روش تحلیل محتوا و به صورت مقایسه ای مداوم، داده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.مشارکت کنندگان در مطالعه 23 نفر از مدیران بیمارستانی شهر تهران (14 نفر زن، 9 نفر مرد، محدوه ی سنی بین 35 الی 53 سال، 5 تا 23 سال سابقه ی کاری شامل: مدیر داخلی 7 نفر، مترون4 نفر، سوپروایزر 5 نفر، و سرپرستار7 نفر ) بودند. در فرآیند آنالیز محتوا به شیوه ی استقرایی، شش درونمایه، در ابعاد اخلاقی (نوع دوستی و انسان گرایی - راستی و درستی- اعتمادگرایی) و شخصیتی (پشتکار و مسؤولیت پذیری- قاطعیت - پویایی و کمال طلبی)، به عنوان درونمایه های اصلی از داده های پژوهش انتزاع شد. آن ها دارای معانی و ماهیت ویژه ای هستند که مدیران در فعالیت های خود در ارتباط با کارکنان بیمارستان تجربه کرده اند. آن ها هم چنین با توجه به آموزه های دینی و فرهنگ جامعه ی مورد مطالعه بیان شده اند و هر کدام دارای طبقات متعددی نیز هستند.مطالعه ی حاضرنشان داد شش درونمایه ی حاصل از ادراک و تجربه ی مدیران بیمارستانی در ابعاد اخلاقی و شخصیتی در بهبود ارتباطات میان فردی مدیران حایز اهمیت است و می تواند به برنامه ریزان حوزه ی سلامت کمک کند تا با توجه به دو معیار مهم و اثرگذار ارزش ها و فرهنگ اسلامی - ایرانی جامعه، شرایط را برای ایجاد بستر لازم در سازگار شدن مدیران با این ویژگی ها فراهم نمایند.