تاثیر روان درمانی مثبت نگر بر علائم افسردگی و توانمندی های منش در بیماران مبتلا به سرطان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر روان درمانی مثبتنگر بر افسردگی و توانمندیهای منش افراد مبتلا به بیماری سرطان بود. در قالب یک طرح نیمه آزمایشی همراه با گروه کنترل و ارزیابی به صورت پیشآزمون و پسآزمون، 58 آزمودنی از میان کلیه بیماران مبتلا به بیماری سرطان به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. از جمعیت نمونه به طور تصادفی ۱۵ نفر در گروه آموزشی مثبتنگر و ۱۵ نفر در گروه کنترل(لیست انتظار) قرار گرفتند. مداخله این پژوهش (درمان مثبتنگر) شامل ۸ جلسه ۱۲۰ دقیقهای بود که به شکل گروهی و هفتگی برگزار شد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، مقیاس شادکامی- افسردگی آکسفورد ( ohdq ) و همچنین مقیاس توانمندیها و فضایل منش لینلی و همکاران ( via-is ) بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که درمان مثبتنگر در کاهش افسردگی، افزایش توانمندیها و فضائل منش، افزایش سطح زندگی معنادار، زندگی لذتبخش و متعهدانه افراد مبتلا به سرطان مؤثر بوده است.