بررسی تأثیر محلول پاشی عناصر سیلیسیم و پتاسیم بر برخی ویژگی های بیوشیمیایی و اکوفیزیولوژی دانهال های پستۀ رقم بادامی ریز زرند کرمان در شرایط تنش شوری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
بهمنظور بررسی تأثیر تیمارهای سیلیکات پتاسیم و سولفات پتاسیم بر ویژگی های رشدی دانهالهای پستۀ رقم بادامی ریز زرند کرمان در شرایط تنش شوری، پژوهشی به صورت فاکتوریل با سه عامل شامل دو سطح شوری از منبع nacl (0 و 90 میلیمولار)، سه سطح سیلیسیم از منبع سیلیکات پتاسیم (0، 50 و 100 میلیگرم بر لیتر) و سه سطح پتاسیم از منبع سولفات پتاسیم (0، 1 و 2 درصد)، در قالب طرح کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. 45 روز پس از سبز شدن بذرها تنش شوری اعمال شد. محلولپاشی با سیلیکات پتاسیم و سولفات پتاسیم یک هفته پیش از آغاز تنش شوری و یک هفته پس از آغاز تنش شوری بود. نتایج نشان داد که شوری آب موجب کاهش محتوای آب نسبی برگ، کارایی استفاده از آب، مجموع پروتئینهای محلول برگ و افزایش میزان نشت الکترولیتها، پرولین، قندهای محلول و ترکیب های فنلی برگ و گلایسینبتائین برگ و ریشه شد. کاربرد سیلیکات پتاسیم و سولفات پتاسیم باعث افزایش معنیدار محتوای آب نسبی برگ، کارایی استفاده از آب، مجموع پروتئینهای محلول، پرولین، قندهای محلول و ترکیب های فنلی برگ و گلایسینبتائین برگ و ریشه و کاهش میزان نشت الکترولیتهای برگ در شرایط تنش شوری شدند. تیمار شوری در مقایسه با شاهد محتوای آب نسبی برگ را 52/31 در صد کاهش داده و نشت الکترولیتها را 28/91 درصد افزایش داد درحالی که تیمار 50 میلیگرم بر لیتر سیلیکات پتاسیم و 2 درصد سولفات پتاسیم در شرایط شوری محتوای آب نسبی برگ را 67/51 درصد افزایش و نشت الکترولیتها را 62/67 درصد کاهش داد.