ارائه مدل آموزش همگانی جمعیت هلال احمر: رویکردی جامع و سیستمی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: آموزش همگانی به عنوان یکی از مهم ترین روشهای پیشگیری و مقابله با حوادث طبیعی تلقی می شود. از این رو، ترسیم مدلی برای طراحی و اجرای این آموزشها اهمیت زیادی دارد، تحقیق حاضر با این هدف اجرا شده است. روش: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوۀ گردآوری دادهها ترکیبی بود. ابزار در بخش کیفی اسناد و مدارک سازمانی، مصاحبۀ نیمه ساختاریافته و گروههای کانونی و در بخش کمّی پرسشنامه بود. جامعۀ آماری را خبرگان، مطلعان آموزش همگانی، مدیران و برنامهریزان جمعیت تشکیل دادند. نمونه گیری از نوع هدفمند و حجم نمونه تا آنجا ادامه یافت که دادهها به اشباع نظری برسند. برای اعتبارسنجی مدل، 17 نفر از مشارکت کنندگان به پرسشنامه پاسخ دادند. روایی در بخش کیفی از نوع بررسی توسط مشارکتکنندگان و در بخش کمّی از نوع روایی محتوایی استفاده شد. پایایی از نوع ضریب آلفای کرونباخ بود که میزان آن 98/0 محاسبه شد. یافتهها: آموزش همگانی در زمینۀ سازمانی، قوانین و مقررات، ساختار و فرایند دارای آسیب است. همچنین مدل آموزش همگانی مبتنی بر مؤلفههای همچون نیازسنجی، طراحی، اجرا، ارزشیابی و مکانیزمهای انگیزشی و در دو بخش آموزش حضوری و غیرحضوری قابل ارائه است. اعتبارسنجی با استفاده از آزمون t تکگروهی نشان داد، الگوی آموزش حضوری (,p>0.05 25/0 =t) و آموزش غیرحضوری (,p>0.05 17/0- =t) از ملاک مورد نظر (اعتبار) لازم برخوردار بود. نتیجهگیری: بر اساس نتایج، الگویی جامع، کلگرا و سیستماتیک برای آموزش همگانی در دو بخش حضوری و غیرحضوری قابل ارائه است و برای اثربخشی آموزشها باید به زیرسیستم هایی همچون نیازسنجی، طراحی، اجرا، ارزشیابی و مکانیزمهای انگیزشی توجه کرد.