راهبردهای کنترل فکر و رگه اضطراب: پیشبینیکنندههای نگرانی بیمارگون در نمونه غیر بالینی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
. مقدمه: این پژوهش با هدف تعیین رابطه رگه اضطراب و راهبردهای کنترل فکر با نگرانی بیمارگون انجام شد. روش: گروه نمونه از 146 دانشجو تشکیل شده است که بهشیوه خوشهای چندمرحلهای تصادفی از میان دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی انتخاب شدند. آزمودنیها سه پرسشنامه را تکمیل کردند: پرسشنامه راهبردهای کنترل فکر، پرسشنامه نگرانی ایالت پنسیلوانیا و فرم رگه از سیاهه حالت- رگه اضطراب اسپیلبرگر. دادهها با استفاده از روشهای آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه بهشیو ه گام بهگام تحلیل شدند. یافته ها: بین راهبردهای خودتنبیهی و کنترل اجتماعی با نگرانی بیمارگون رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. بین حواسپرتی با نگرانی بیمارگون رابطه منفی و معنادار وجود دارد. بین رگه اضطراب و نگرانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. رگه اضطراب، خودتنبیهی، کنترل اجتماعی و حواسپرتی مجموعاً 45 درصد از واریانس نگرانی بیمارگون را پیشبینی میکنند. نتیجه گیری: رگه اضطراب نسبت به راهبردهای کنترل فکر از توانایی بهتری برای پیشبینی نگرانی بیمارگون برخوردار است. :