رابطه اعتقاد به حجاب و آسیب پذیری فردی، خانوادگی و اجتماعی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: هدف این مطالعه شناخت رابطه بین اعتقاد به حجاب و انواع آسیب پذیری در حوزه های فردی، خانوادگی و اجتماعی بود. روش: در این پژوهش همبستگی، 531 دختر نوجوان و جوان 29-15ساله از سراسر ایران با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنامه محققساخته در زمینه ابعاد مختلف آسیبپذیری متشکل از 20 زیرمقیاس جمعآوری شد. داده های حاصل با استفاده از روش های آماری ضریب همبستگی، تحلیل رگرسیون و تحلیل واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: اعتقاد به حجاب با کاهش آسیبپذیری بهمیزان 80/0، رابطه معنیدار داشت (0001/0>p). گرایش به غرب بهتنهایی 66% واریانس عدم رعایت حجاب را پیش بینی کرد. میزان پایبندی به حجاب با ویژگی های جمعیتشناختی (سن، تحصیلات، روابط خانوادگی و میزان کنترل والدین) در سطح 01/0>p رابطه معنیدار داشت. نتیجه گیری: اعتقاد به رعایت حجاب بهعنوان مانعی در برابر آسیبپذیری فرهنگی عمل می کند. بنابراین رشد و تقویت آن یکی از روش های مناسب برای پیشگیری و کاهش آسیب پذیری است.