ارزیابی خطر ابتلا به اختلالات اسکلتی-عضلانی در یک شرکت صنعتی با استفاده از روش های luba و qec و مقایسه نتایج آنها
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف : اختلالات اسکلتی-عضلانی (msds) از دلایل عمده بروز ناتوانی کارگران، افزایش غرامت های پرداختی و کاهش بهره وری در کشورهای صنعتی و در حال توسعه می باشند. مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع اختلالات اسکلتی - عضلانی و ارزیابی ریسک ابتلا به این اختلالات با استفاده از روش های luba و qec و مقایسه نتایج آنها، در میان اپراتورهای یک شرکت صنعتی در ایران انجام شده است. روش بررسی : در این پژوهش توصیفی-تحلیلی تعداد 115 اپراتور در 15 شغل مورد بررسی قرار گرفتند. برای تعیین میزان شیوع اختلالات اسکلتی-عضلانی از پرسشنامه نوردیک و برای ارزیابی وضعیت ارگونومیکی ایستگاه های کاری از دو روش qec و luba استفاده شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از آماره های همبستگی اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها : بر اساس نتایج حاصل از پرسشنامه نوردیک، 4/81 درصد از افراد مورد مطالعه طی ۱۲ ماه گذشته حداقل در یکی از نواحی ۹ گانه دستگاه اسکلتی- عضلانی دچار درد و ناراحتی بوده اند. نتایج حاصل از ارزیابی با استفاده از روش qec و luba نشان داد که به ترتیب 3/71 و 35/24 درصد از گروه های کاری در سطح اولویت اقدام اصلاحی چهار قرار دارند. نتیجه گیری : ارزیابی ها نشان داد میزان مطابقت یافته های پرسشنامه نوردیک با سطح اولویت تعیین شده بوسیله qec نسبت به luba بیشتر است. با توجه به یافته های این مطالعه و نظر به اینکه در روش luba صرفا به بررسی پوسچر پرداخته می شود استفاده از این تکنیک در مشاغل نیازمند جابجایی مکرر بار، استاتیک و طولانی مدت پیشنهاد نمی گردد