تعیین سهم ادراک خطر بر اساس ویژگی های شخصیتی در رانندگان خطرآفرین
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف : هدف از این پژوهش تبیین رفتار رانندگی خطرآفرین بر اساس ویژگیهای شخصیتی و ادارک خطر بود. روش : روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری 2700 راننده وسایط نقلیه در استان تهران بود که در 3 ماه اول سال 1392 توسط پلیس راهنمایی و رانندگی بهدلیل رانندگی خطرآفرین توقیف شده بودند. حجم نمونه از طریق فرمول کوکران محاسبه شد و نمونهگیری بهصورت در دسترس و داوطلبانه بود. برای جمعآوری اطلاعات از نسخه کوتاه پرسشنامه شخصیتی نئو کاستا و مککرا 1989 و ادراک خطر رانندگی آلبرگ و راندمو (2001) استفاده شد. یافتهها : نتایج نشان داد که بر اساس پنج ویژگی شخصیت روان رنجورخویی، برونگرایی، باز بودن بهتجربه، توافق و وجدانیبودن می توان ادراک خطر را پیشبینی کرد و همبستگی بین متغیرهای پیشبین شخصیتی و متغیر ادراک خطر در رانندگی معنیدار بود. نتیجهگیری : از آنجا که ویژگیهای شخصیتی و ادراک خطر رانندگی در بروز حوادث رانندگی نقش دارد، بنابراین ارزیابی شخصیت و ادراک خطر رانندگی داوطلبین دریافت و تمدید گواهینامه رانندگی و نیز افرادی که بهدلیل رانندگی خطرآفرین توقیف میشوند، امری کاربردی و ضروری در جهت شناسایی رانندگان خطرآفرین بهنظر میرسد.