مقایسة تعادل پویا در دانشجویان پسر کارشناسی رشتة تربیت بدنی با استفاده از آزمون زمان رسیدن به پایداری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده سابقه و هدف: مقایسة تعادل پویا در بین دانشجویان پسر کارشناسی رشتة تربیت بدنی با استفاده از آزمون زمان رسیدن به پایداری (tts) بود. روش شناسی: از بین سه ورودی (سال 84، 85 و 86) دانشجویان کارشناسی تربیت بدنی پسر دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تربیت معلّم تهران تعداد 30 آزمودنی به طور تصادفی انتخاب شدند. تعادل پویای آزمودنی ها با استفاده از آزمون زمان رسیدن به پایداری مورد ارزیابی قرار گرفت. این آزمون زمان رسیدن به پایداری را در دو جهت قدامی ـ خلفی و داخلی ـ خارجی در حرکت پرش ـ فرود مورد ارزیابی قرار میدهد. یافته ها: نتایج آماری آزمون anova نشان داد که اختلاف میانگین زمان رسیدن به پایداری در جهت قدامی ـ خلفی در بین ورودی های مختلف معنیدار بود؛ امّا این اختلاف در جهت داخلی ـ خارجی در بین ورودی های مختلف معنیدار نبود. نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که در جهت قدامی ـ خلفی وضعیّت تعادل ورودی های 86 و 85 بهتر از ورودی 84 بود. بحث و نتیجه گیری: با توجّه به ارائة دروس تخصصی مثل آمادگی جسمانی 1 و 2 در ترم های پایینتر رشتة تربیت بدنی، این احتمال وجود دارد که این دروس در بهبود تعادل پویای دانشجویان ورودی 86 و 85 نقش داشته باشد. پیشنهاد میشود دروس تخصصی آمادگی جسمانی 1 و 2 در برنامة درسی دانشجویان تربیت بدنی در ترم های بالاتر نیز گنجانده شود.