مقایسه اثردو فعالیت شدید هوازی و بی هوازی بر سطح سرمیbdnf ، پلاکتهای خون و عملکرد حافظه میان مدت افراد میانسال فعال
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سابقه و هدف: شواهد پیشنهاد میکنند، فعالیت بدنی مستمر و منظم از طرق مکانیسمهای سلولی و مولکولی مختلف منجر به بهبود عملکرد شناختی افراد در طی دوره بزرگسالی می شود. هدف از این تحقیق، اثر دو فعالیت شدید هوازی و بی هوازی بر سطح سرمی عامل مشتق شده از مغز (bdnf) تعداد پلاکتها و متعاقب آن بر عملکرد حافظه میان مدت مردان میانسال ورزشکار با سابقه ورزشی طولانی مدت بود. مواد و روش ها: 19 مرد میانسال با میانگین سنی 68/3 ± 36/51 که سابقه بیش از 15 سال فعالیت ورزشی هوازی ( فوتبال در حد تیم باشگاهی) داشتند، به طور تصادفی در دو گروه جهت فعالیت شدید هوازی (10 نفر) و فعالیت شدید بی هوازی (9 نفر) تقسیم شدند. پروتکل تمرینی گروه هوازی شاتل ران (shuttle run) و بی هوازی رست (rast) بود. خون گیری در دو مرحله پیش آزمون و پایان تمرین، به عمل آمد. همچنین عملکرد حافظه میان مدت یک بار در شرایط استراحتی و یک بار 30 دقیقه پس از پایان تمرین ارزیابی شد. داده ها با استفاده از آزمون t همبسته و مستقل تحلیل شد. یافته ها: سطوح bdnf در اثر یک جلسه فعالیت شدید هوازی (001/0p=) و بی هوازی (04/0p=) افزایش معنی دار یافت. همچنین تفاوت معنی داری در تعداد پلاکت های افراد دو گروه پس از یک جلسه فعالیت شدید هوازی (009/0p=) و بی هوازی (001/0p=) دیده شد. در مقابل عملکرد قبل و بعد حافظه دو گروه در اثر یک جلسه فعالیت شدید هوازی و بی هوازی تفاوت معنی داری نداشت. بحث و نتیجه گیری: هر دو نوع فعالیت ورزشی هوازی یا بی هوازی حاد میتوانند منجر به افزایش bdnf در افراد با سابقه طولانی ورزشی گردند. احتمالا ورزش با فعال سازی مکانیسم های مولکولی از جمله bdnf میتواند راهکار مناسبی جهت افزایش سلامت مغز در برابر استرس های اکسیداتیو ناشی از افزایش مصرف انرژی در جریان ورزش باشد
Authors and affiliations
- محمد مهدی پور — کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش، دانشگاه گیلان،گیلان، ایران
- ارسلان دمیرچی — دانشیار،گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه گیلان،گیلان، ایران
- پروین بابایی — دانشیار، مرکز تحقیقات سلولی مولکولی ، بخش فیزیولوژی دانشگاه علوم پزشکی گیلان، گیلان، ایران