رابطه سخت رویی با سبک های مقابله با استرس در دانشجویان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: سخت رویی، ویژگی شخصیتی است که مقابله مؤثر با استرس را تسهیل کرده، مانع بروز مشکلات جسمی و روانی می شود. هدف از این پژوهش، بررسی رابطه سرسختی با سبک های مقابله با استرس می باشد. مواد و روش ها: جامعه آماری در این تحقیق، دانشجویان دانشگاه پیام نور گلپایگان بود. از طریق نمونه گیری خوشه ای تصادفی 8 کلاس علوم انسانی و علوم پایه دانشگاه پیام نور گلپایگان انتخاب و با مراجعه به این کلاس ها 280 دانشجو برگزیده شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه سخت رویی اهواز و سبک های مقابله با استرس جوانان بود. تحلیل داده ها ازطریق آزمون تفاوت دو میانگین مستقل، تحلیل واریانس و تحلیل رگرسیون، گام به گام انجام شد. نتایج: نتایج، بیانگر عدم تفاوت بین دختران و پسران و دو گروه علوم انسانی و علوم پایه در میزان سخت رویی بود. تفاوت معناداری در سه سبک مقابله در گروه علوم انسانی و علوم پایه وجود نداشت، اما در دو راهبرد رجوع به دیگران و راهبرد مقابله غیرمؤثر، میانگین زنان بالاتر از مردان بود. بین متغیر سخت رویی و سبک های مقابله حل مسئله و رجوع به دیگران، همبستگی معناداری مشاهده شد (001/0> p ). نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که سبک های مقابله حل مسئله و راهبرد مقابله غیرمؤثر به ترتیب 44% و 47% واریانس سخت رویی را پیش بینی می کنند. به عبارت دیگر، رابطه بین سخت رویی و سبک های مقابله با استرس فقط تحت تأثیر سبک مقابله حل مسئله و مقابله غیر مؤثر قرار دارد. نتیجه گیری: باتوجه به نتایج حاصل از این تحقیق مبنی بر وجود رابطه بین سرسختی و مقابله با استرس می توان نتیجه گرفت که ویژگی سرسختی، نگرش درونی خاصی را به وجود می آورد که شیوه رؤیارویی افراد با مسائل مختلف زندگی را تحت تأثیر قرار می دهد و باعث می شود که فرد فشارهای روانی را به صورت واقع بینانه و با بلندنظری مورد توجه قرار دهد. بنابراین تدوین برنامه های اصلاحی و آموزشی در دانشگاه ها می تواند بسیار کمک کننده باشد.