بررسی اثرات سولفات منیزیم و ورزش منظم روی آستانه درد موش های دیابتی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: نوروپاتی محیطی ، یکی از عوارض مهم دیابت ملیتوس می باشد. ازطرفی، نشان داده شده است که هیپرگلیسمی و استرس اکسیداتیو از عوامل مهم در ایجاد و پیشرفت نوروپاتی در دیابت می باشد. باتوجه به اینکه تمرینات ورزشی منظم و مصرف سولفات منیزیم قادر به کاهش قند خون ناشی از دیابت بوده و اثرات ضد اکسیداتیو دارند، در این مطالعه اثرات آنها روی آستانه درد موش های دیابتی بررسی شده است. مواد و روش ها: در این تحقیق، موش های صحرایی نر نژاد ویستار به تعداد 30 سر در محدوده وزنی 10±220 گرم با تزریق زیرجلدی داروی استرپتوزوسین (60 میلی گرم/ کیلوگرم) دیابتی شدند. یک هفته بعد از القای دیابت، حیوانات به مدت 8 هفته تحت تمرینات منظم ورزشی شنا و مصرف سولفات منیزیم قرار گرفتند. به این ترتیب که حیوانات ابتدا 60 دقیقه به مدت 3 هفته و سپس 90 دقیقه به مدت 2 هفته و درنهایت 120 دقیقه به مدت 3 هفته، تحت تمرین شنا در آب 32 درجه قرار گرفتند. سولفات منیزیم (10 گرم/لیتر) به مدت 8 هفته به آب خوراکی حیوانات اضافه گردید. 48 ساعت بعد از پایان هر مرحله، از حیوانات تست tail- flick جهت اندازه گیری آستانه درد به عمل آمد. مقایسه میانگین ها با استفاده از آزمون t مستقل و آنالیز واریانس داده های تکراری انجام شده است. نتایج: دیابت به مدت 5 و 8 هفته به طور معناداری آستانه درد موش ها را کاهش داده است (01/0> p ). تمرینات منظم ورزشی و مصرف سولفات منیزیم، هیپرآلژزی ناشی از دیابت را به طور معناداری کاهش دادند (05/0> p ). همچنین اثرات توأم تمرینات منظم ورزشی و مصرف سولفات منیزیم در کاهش آستانه درد بیشتر از اثر هریک آنها به تنهایی می باشد (01/0> p ). نتیجه گیری: تجویز تمرینات منظم ورزشی و سولفات منیزیم در دیابت می تواند روشی مناسب برای پیشگیری و برطرف کردن هیپرآلژزی ناشی از آن باشد. درنتیجه با انجام مطالعات بیشتر در آینده شاید برای درمان و کنترل درد مفید می باشند.