نسبت های فعالیت آنزیم آرژیناز به فاکتورهای بیوشیمیایی سرم بیماران همودیالیزی قبل و بعد از دیالیز به عنوان شاخص های بالینی جدید
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: یافتن شاخص های پیش آگهی دهنده می تواند در جهت تشخیص سریعتر و تصمیم گیری بهتر در روند درمان بیماران همودیالیزی، پزشک را یاری دهد. در این پژوهش، به عنوان یک پیشنهاد جدید، نسبتهای فعالیت آنزیم آرژیناز سرمی به سایر فاکتورهای بیوشیمیایی سرم بیماران همودیالیزی قبل و بعد از دیالیز و افراد سالم بررسی و مقایسه گردیده و در نهایت بهعنوان شاخصهای بالینی جدید در تشخیص میزان پیشرفت بیماری و همچنین بررسی روند درمان اندازهگیری و مقایسه گردیده است. مواد و روشها: این پژوهش بر روی 286 نمونه سرم خون انسان انجام شد. 206 نمونه سرم متعلق به بیماران همودیالیزی (103 نمونه قبل و 103 نمونه بعد از دیالیز) و 80 نمونه متعلق به افراد سالم بود. فعالیت آرژیناز به روش اوره، ازت اوره خون به روش اورهآز، اسیداوریک به روش اصلاح شده فولین، کراتینین به روش ژافه و پروتئین تام به روش بیوره اندازه گیری شد. نتایج: فعالیت آرژیناز سرم بین بیماران همودیالیزی قبل از دیالیز و بعد از دیالیز با افراد سالم تفاوت معنی داری نشان داد (01/0p<). همچنین فعالیت این آنزیم بین بیماران همودیالیزی قبل و بعد از دیالیز تفاوت معنیداری نشان داد (01/0p<). به این معنی که عمل دیالیز در کاهش فعالیت آنزیم آرژیناز مؤثر نبوده است. نسبت فعالیت آرژیناز سرمی به ازت اورهی خون، کراتینین و اسیداوریک سرم بین بیماران همودیالیزی قبل از دیالیز با افراد سالم و همچنین این نسبتها بین بیماران همودیالیزی قبل و بعد از دیالیز تفاوت معنیداری نشان داد (01/0p<). به دلیل اختلاف معنی داری که بین میزان پروتئین تام سرم هر دو گروه سالم و نمونههای بعد از دیالیز، با نمونههای قبل از دیالیز وجود داشت، بین فعالیت ویژه ی آنزیم آرژیناز (نسبت فعالیت آرژینار به پروتئین تام) گروه های سالم، قبل و بعد از دیالیز تفاوت معنی دار مشاهده نشد (01/0p<). نتیجه گیری: این پژوهش پیشنهاد مینماید که نسبتهای فعالیت آرژیناز سرم بیماران همودیالیزی به سایر فاکتورهای بیوشیمیایی سرم به غیر از پروتئین تام می تواند به عنوان شاخص های پیش آگهی دهنده در روند بهبود و درمان بیماران همودیالیزی به کار گرفته شود.