رابطه هوش عاطفی با فرسودگی شغلی پرستاران بخش های مراقبت ویژه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
اهداف : هوش عاطفی یک دسته از تواناییها و مهارت های غیر شناختی است که توانایی موفقیت فرد را در مقابله با فشارهای محیطی بهویژه فرسودگی شغلی افزایش میدهد. از این رو پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطهی بین فرسودگی شغلی با هوش عاطفی انجام شد. روش ها : پژوهش حاضر از نوع مطالعات همبستگی است که به صورت مقطعی و روش نمونهگیری طبقهای تصادفی، بر روی 150 نفر از پرستاران بیمارستان های تأمین اجتماعی تهران در سال 1388 انجام شد. برای گردآوری اطلاعات از پرسش نامه استاندارد فرسودگی شغلی ماسلاچ و پرسش نامه هوش عاطفی شرینک استفاده شد. داده ها به شیوه ی لیکرت جمعآوری شده و با استفاده از آزمونهای تی و همبستگی پیرسون در سطح معنیداری 05/0 و نرمافزار spss17 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها : بین هوش عاطفی و خستگی هیجانی پرستاران ارتباط معنیدار و معکوس وجود داشت (234/0- = r و016/0= p ). اما بین هوش عاطفی و عملکرد شخصی پرستاران ارتباط معنیدار و مستقیم وجود داشت (441/0= r و 001/0 p< ). بین هوش عاطفی و مسخ شخصیت ارتباط معنیداری وجود نداشت (150/0- = r و 124/0= p ). علاوه بر این بین هوش عاطفی مردان و زنان اختلاف معنیداری مشاهده شد (048/0= p ). نتیجهگیری : برخورداری از هوش عاطفی منجر به کاهش فرسودگی شغلی پرستاران خواهد شد؛ لذا پیشنهاد میشود بیمارستانهای تأمین اجتماعی برای کاهش فرسودگی شغلی پرستاران نسبت به برگزاری دورههای آموزشی لازم مبادرت ورزند.