پاسخ نشانگر متالوتیونین در صدف دوکفه ای crassostrea sp. به گرادیان جیوه و کادمیوم

علی عظیمی، a. azimi iranian national institute for oceanography and atmospheric sciences (inioas), tehran iran,دانشجوی دکتری آلودگی محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس علیرضا صفاهیه، a. safahieh department of marine biology, faculty of marine science and oceanography, khorramshahr university of marine science and technology, khorramshahr, iranاستادیار گروه بیولوژی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر علی داداللهی سهراب، a. dadollahi sohrab department of environment, faculty of natural resources, khorramshahr university of marine science and technology, khorramshahr, iranاستادیار گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر حسین ذوالقرنین، h. zolgharnein department of marine biology, faculty of marine science and oceanography, khorramshahr university of marine science and technology, khorramshahr, iranاستادیار گروه بیولوژی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر احمد سواری، a. savari department of marine biology, faculty of marine science and oceanography, khorramshahr university of marine science and technology, khorramshahr, iranاستاد گروه بیولوژی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر بهناز صفار، b. saffar department of genetic, faculty of basic sciences, shahrekord university. shahrekord. iranاستادیار گروه ژنتیک، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهرکرد

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: این مطالعه به منظور بررسی پاسخ متالوتیونین در صدف دوکفه ای crassostrea sp. به غلظت های آزمایشی جیوه و کادمیوم جهت ارزیابی امکان استفاده از این پروتئین به عنوان نشانگر زیستی آلودگی فلزات مذکور در این نرم تن، انجام شده است. روش بررسی: صدف ها از بندر امام خمینی نمونه برداری و پس از 7 روز سازگاری با محیط آزمایشگاه، به مدت 14 روز در معرض غلظت های آزمایشی جیوه (15 و µg/l 75) و کادمیوم (15 و µg/l 150) قرار داده شدند. غلظت پروتئین متالوتیونین، پس از مراحل استخراج و رسوب دهی، به روش اسپکتروفتومتری سنجش گردید. میزان فلزات سنگین نیز پس از مراحل آماده سازی و هضم شیمیایی، توسط دستگاه جذب اتمی اندازه گیری شد. یافته ها: سطوح متالوتیونین در صدف های در معرض قرار گرفته با فلزات به طور معنی داری از غلظت این پروتئین در نمونه های شاهد بیشتر بود (0/05>p). در دوکفه ای های قرار گرفته در معرض جیوه حداکثر میزان بیوسنتز متالوتیونین µg/g 7/6±137/2 وزن تر و در صدف های قرار گرفته در معرض کادمیوم بیشترین میزان بیوسنتز متالوتیونین µg/g 17/9 ±312/4 وزن تر اندازه گیری گردید، که در حدود 3 برابر غلظت این پروتئین در بافت نرم نمونه های شاهد بود. بیوسنتز متالوتیونین در طی دوره در معرض گذاری با تجمع زیستی کادمیوم همبستگی مستقیم قوی و معنی داری نشان داد (p< 0/01). در حالی که با تجمع زیستی جیوه همبستگی معنی داری نداشت (0/05