بررسی آگاهی دندانپزشکان شهر بابل در برخورد با فوریت های پزشکی در مطب دندانپزشکی در سال ۹۰-۱۳۸۹

ندا بابایی، neda babaee associated professor, department of oral medicine/member of dental materials center, school of dentistry, babol university of medical sciences, babol, iranدانشیار گروه آموزشی بیماری های دهان و عضو مرکز تحقیقات مواد دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران آرش پورستار بجه میر، arash poorsattar bejeh mir dentist, member of dental materials research center, school of dentistry, babol university of medical sciences, babol, iranدندانپزشک، عضو مرکز تحقیقات مواد دندانی دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران حامد سراج پور، hamed serajpoor dentistدندانپزشک

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: رخ دادن اورژانس های پزشکی در مطب دندانپزشکی نسبتاً شایع می باشد. اولین و مهم ترین قدم در کنترل اورژانس های پزشکی، توانایی ارائه اقدامات حیاتی پایه می باشد که مستلزم داشتن آگاهی، مهارت و تجهیزات موردنیاز درصورت وقوع اینگونه حوادث می باشد. هدف از انجام این مطالعه بررسی آگاهی دندانپزشکان در زمینه شناخت و درمان اورژانس ها و تمایل آن ها به برگزاری کارگاههای آموزشی در این زمینه بود. روش بررسی: این مطالعه تحلیلی- مقطعی بر روی 132 دندانپزشک عمومی و متخصص شهر بابل در سال 90-1389 صورت گرفت. پرسشنامه معتبر (پایایی آگاهی و نگرش: آلفای کرونباخ به ترتیب 79% و 84%) شامل 17 سؤال آگاهی (امتیاز 17-14 عالی، 14-11 : خوب، 11-8 : متوسط و زیر 8 : ضعیف) و 3 سؤال نگرش و داده های دموگرافیک توزیع شد. داده ها با آمارهای مربع کای، آزمون t و پیرسون در نرم افزار spss مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: 119 نفر (9/91%) پرسشنامه را تکمیل کردند. میانگین سنی آن ها (5/7 ± ) 6/38 سال بود که (6/70%) 84 نفر مرد و (4/29%) 35 نفر زن بودند. میانگین نمره آگاهی (31/2 ± ) 31/9 از 17 بود که با سن (03/0-= r ) و سال فارغ التحصیلی (43/0-= r ). ارتباط منفی داشت. در میان شرکت کنندگان 94% موافق برگزاری کارگاه آموزشی، 75% موافق تجهیز کامل مطب و ترالی اورژانس بودند و 9/ 84% آن ها از آموزش دوران دانشجویی در این زمینه ناراضی بودند. نتیجه گیری: آگاهی دندانپزشکان شهر بابل در زمینه اورژانس های پزشکی کافی نیست که نیازمند مداخله در جهت ارتقاء و به روزرسانی از طریق برگزاری کارگاه آموزشی و برنامه های آموزشی مداوم می باشد.