Article

بررسی تغییرات فصلی اسانس گیاه اکلیل کوهی (l. rosmarinus officinalis)

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مقدمه: گیاه اکلیل کوهی یکی از گیاهان واجد اسانس خانواده نعناعیان2 است. این گیاه بومی منطقه مدیترانه و خاور نزدیک بوده و در حال حاضر تقریباً در همه کشورها به عنوان گیاه دارویی و زینتی کشت می شود. این گیاه از زمان های قدیم به عنوان ادویه و دارو استفاده می شد. هدف: با توجه به اینکه عوامل محیطی و ژنتیکی بر نوع و میزان اسانس این گیاه اثر می گذارند، هدف این پژوهش بررسی تغییرات فصلی اسانس گیاه اکلیل کوهی می باشد. روش بررسی: نمونه های گیاهی پس از جمع آوری از منطقه اوین تهران، خشک شده و به روش تقطیر با آب توسط طرح کلونجر به مدت 90 دقیقه اسانس گیری شدند. اسانس حاصل از هر گیاه توسط دستگاه gc و gc-ms آنالیز شد. نتایج: نتایج حاصل نشان داد در مجموع 52 ترکیب در اسانس اکلیل کوهی وجود دارد که 31 ترکیب بین فصول مختلف مشترک هستند. اجزای اصلی اسانس را آلفا- پینن، لیمونن، کامفون، کامفور، 1، 8- سینئول و بورنیل استات تشکیل می دادند. بیشترین میزان بورنیل استات در فصل بهار (49/5) و بیشترین میزان 1، 8- سینئول در فصل تابستان مشاهده شد (15/14). بیشترین میزان آلفا- پینن و لیمونن درماه بهمن به ترتیب به میزان 28/28 و 29/17 درصد مشاهده شد. به طور کلی ترکیب های عمده اسانس این گیاه در فصول مختلف سال در ماه های اردیبهشت، مرداد، آبان و بهمن به ترتیب برای آلفا- پینن (5/18، 7/24، 20 و 3/28 درصد)، ترکیب لیمونن (11، 1/6، 6/8 و 3/17 درصد)، ترکیب کامفون (5/7، 3/8، 3/7 و 1/8 درصد) و کامفور (4/7، 4/13، 3/8 و 7/4 درصد) محاسبه شدند. نتیجه گیری: به جز برخی ترکیب ها از جمله آلفا- پینن، لیمونن، بورنیل استات و 1، 8- سینئول، سایر ترکیب های سازنده اسانس تحت تاثیر تغییرات فصلی قرار نگرفتند. بعضی از آن ها به مواد دیگر تبدیل شدند و لذا غلظت آن ها در فصل تابستان کاهش و در فصل زمستان افزایش یافت.

Similar items