شناسایی پروتئین ۶۵ ppسایتومگالوویروس انسانی در تومورهای مغزی گلیووما با روش ایمنوهیستوشیمی
محمدرضا جباری، m. jabbari department of virology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehranگروه ویروس شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران فرزانه صباحی، f. sabahi farzaneh sabahi, faculty of medicine, tarbiat modars university, tehran, iranتهران، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تلفن 82883836- 021 بهزاد خوانساری نژاد، b. khansarinejad department of microbiology and immunology , arakگروه میکروب شناسی و ایمنی شناسی ، دانشگاه علوم پزشکی اراک ، اراک رضا شیرکوهی، r. shirkoohi department of genetics, cancer research center, cancer institute of iran, tehran university of medical sciences, tehranگروه ژنتیک ، مرکز تحقیقات سرطان ، انستیتو کانسر ایران ،بیمارستان امام خمینی،دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران، تهران هوشنگ صابری، h. saberi محمود پروین، m. parvin pathology department, labbafinejad hospital,shahid beheshti university of medical sciences,tehranگروه پاتولوژی، بیمارستان لبافی نژاد، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه: سایتومگالوویروسهای انسانی ممکن است در ایجاد بیماری گلیوما که یکی از شایعترین تومورهای مغزی است، نقش داشته باشند. هدف: مطالعه به منظور شناسایی سایتومگالوویروسهای انسانی در بیماران مبتلا به گلیوما در بیمارستان امام خمینی تهران انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه تجربی در سال 1391 بر روی نمونههای پارافینه تومور مغزی گلیومای بیماران مراجعهکننده به بخش جراحی اعصاب بیمارستان امام خمینی (18 بیمار) انجام شد. نمونهها با استفاده از آنتی بادی منوکلونال اختصاصی بر ضد پروتئین 65 pp سایتومگالوویروس انسانی و با روش ایمنوهیستوشیمی آماده شدند. نمونههای بیماران برای شناسایی این ویروس با میکروسکوپ نوری دیده شدند. یافتهها: از 18 بیمار مورد مطالعه، 13 بیمار (%2/72) از نظر پروتئین 65 pp سایتومگالوویروس انسانی مثبت بودند که 4 نفر آنها فوت شدند. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، مطالعههای گستردهتری با استفاده از روشهای تشخیصی متفاوت، برای ردیابی سایتومگالوویروس انسانی در بیماران مبتلا به گلیوما پیشنهاد میشود.
زمینه: سایتومگالوویروسهای انسانی ممکن است در ایجاد بیماری گلیوما که یکی از شایعترین تومورهای مغزی است، نقش داشته باشند. هدف: مطالعه به منظور شناسایی سایتومگالوویروسهای انسانی در بیماران مبتلا به گلیوما در بیمارستان امام خمینی تهران انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه تجربی در
Articleپژوهش های آسیب شناسی زیستیmohammad reza jabbari، department of virology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran farzane sabahi، department of virology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran reza shirkouhi، department of genetics, cancer research center, cancer institute of iran, imam khomeini hospital, tehran university of medical sciences, tehran, iran behzad khansarinejad
هدف: ویروس سایتومگال انسانی بتا هرپس ویروسی است که باعث عفونت پایدار در افراد شده و بیماریهای شدیدی را در جنین و افراد مبتلا به نقص سیستم ایمنی ایجاد میکند. اگر چه ویروس سایتومگال انسانی به عنوان یک ویروس عامل در سرطانهای انسانی به حساب نمیآید اما مطالعات جدید نشان میدهد عف
Articlemedical laboratory journalداود صادقی، sadeghi d (msc) islamic azad university .tehran, iranدانشگاه آزاد اسلامی ، واحد علوم و تحقیقات تهران نادر مصوری، mosavari n (phd) razi vaccine & serum research institute, karaj, iranموسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی ، کرج ، ایران بهنام رفیعی، rafiee b (msc) islamic azad university of qom branch. qom, iranدانشگاه آزاد اسلامی ، واحد قم ، گروه میکروبیولوژی ، قم ، ایران محمد محمد طاهری
چکیده زمینه و هدف : توبرکولین حاوی پروتئین های موجود در محیط کشت باکتری سل می باشد که توسط تری کلرواستیک اسید(tca) و یا آمونیوم سولفات رسوب داده شده اند و جهت تشخیص آلودگی به باکتری سل از آن استفاده می شود. هدف از انجام این مطالعه مقایسه ی توبرکولین انسانی تولیدی در موسسه سرم ساز