اثر قارچ اندومیکوریزایی glomus etunicatum بر برخی شاخص های مورفولوژیک و فیزیولوژیک گیاه ریحان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: گیاه ریحان به عنوان گیاهی دارویی در طب سنتی برای درمان انواع مختلفی از بیماری ها کاربرد دارد، علاوه بر آن این گیاه به عنوان یک ماده غذایی و چاشنی غذا استفاده می شود. بررسی ها نشان می دهند که همزیستی قارچ های میکوریزی با ریشه گیاهان، سبب بهبود و افزایش رشد و محصول دهی گیاه میزبان می شود. هدف: بررسی تغییرات رشد و برخی پارامترهای فیزیولوژیگ ریحان در اثر تلقیح با یک قارچ میکوریزی بومی glomus etunicatum. روش بررسی: این تحقیق به صورت گلخانه ای انجام شد و چگونگی همزیستی ریشه و اثرات آن بر برخی پارامترهای رشد و فیزیولوژیک گیاه ریحان در دو کولتیوار سبز و بنفش در مرحله رویشی مورد بررسی و مقایسه با گروه شاهد قرار گرفت. نتایج: بررسی ها نشان داد که ریشه ریحان در دو کولتیوار با قارچ مذکور در حد قابل قبول بین ٧٠ - ٦٠ درصد همزیستی ایجاد نموده است. از طرفی تلقیح قارچ با ریشه گیاه به طور معنی داری سبب افزایش شاخص های رشد، کلروفیل a و b، فنول کل، و آنتوسیانین در مقایسه با بوته های شاهد شد. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاکی از تاثیر گذاری سویه بومی قارچ glomus etunicatum بر رشد و پارامترهای فیزیولوژیک بررسی شده گیاه ریحان می باشد که زمینه را برای بررسی امکان کاربرد آن در بهبود رشد این گیاه دارویی فراهم می سازد.